پارت دهم:
و بعد از اون تیغ رو کشید رو چشماش تمام لباس هاشون غرق خون شده بود هیچ کس جرئت نداشت سمتشون بره! بعد از پنج مین تبدیل به خاکستر شدن و هیچی ازشون نموند ؛ حتی خون هایی که ازشون روی زمین ریخته بود دیگه تاب و قرار نداشتیم آیدا نسیم حنا عصل چهار نفر رو از دست داده بودیم فقط منو مبین و هانی مونده بودیم شب که شد وقتی رفتم داخل اتاقم مبین و هانی هم اومدن و گفتن میترسن که تنها بخوابن با گفتن عیبی نداره همون جا لحاف پهن کردن و منم کنارشون روی زمین خابیدم! با احساس سرد بودن هوا از خاب بیدار شدم که دیدم مبین و هانی هم بیدار شدن چی شده بچه ها چرا این قدر هوا سرد شده؟
- ن ،نمیدونم فک هامون شروع کرده بود به لرزیدن نوک بینی هامون قرمز شده بود و کف دست هامون از شدت سرما میسوخت ی دفعه نمیدونم چطور شد که مبین دومتر روی هوا قرار گرفت جیغ خفه ای کشیدم که هانی سرش رو از زیر لحافی که جهت گرم کردنش بود بیرون کشید و بهم چشم دوخت چیزی نگفتم که رد نگاهم رو دنبال کرد و رسید به مبینی که حالا دومتر توی هوا قرار داره از همینجام میتونستم چسم های ترسیده و وحشت زده مبین رو ببینم توی نگاهش التماس موج میزد سیب گلوش از بغض میلرزید و پایین و بالا میرفت با اهی ک کشید سینه منم سوخت چه برسه به خودش و هانی ب جسم بی جونش زل زدم دهنش کاملا
باز بود و پوست شفاف و زیباش کاملا چروکیده شده بود. اشک تو چشم هام جمع شد هر کی الان میدیدش فکر میکرد پیرزن ۹۰سالست که اینقدر چروکه ! بوی تعفن کل اتاق رو پر کرده بود هم خیلی زود پیر شده بود و هم بوی مرده هارو گرفته بود! در اتاق رو بستیم و از اتاق خارج شدیم! تا خود صبح نخوابیدیم یا من گریه میکردم یا هانی از همه چی میگفتیم از کار های خوبمون گرفته تا کار های زشت و بدمون اینجا آخر خطه مرگ و پایانی جز مرگ نیست تنها کلمه سه حرفی که حتی از گفتنش میترسم چه برسه ب فکر کردن بهش! صبح که شد از کلبه زدیم بیرون کل کلبه بو گرفته بود! مبین رو خاکش کردیم ؛ اما جرئت اینکه دوباره برگردیم به کلبه رو نداشتیم پس همونجا نزدیک به کلبه نشستیم چند دقیقهای نگذشته بود که از زبون هانی: نمیدونم چه جوری بیانش کنم اخه این جه موجودیه محی هنوز متوجهاش نشده بود چون پشت بهش نشسته بود اون موجود هر چی که بود هعی داشت نزدیک تر و نزدیک تر میومد! از ترس زبونم بند اومده بود و ضربانم بالا رفته بود دستم رو به چمن های تازه روییده جنگل رسوندم و هرازچندباری توی دستم میفشردمشون نمیدونم چقد طول کشیده بود که هنوز محوش بودم! سوار بر اسبی آتشین که اسکلت ساخته شده بود نشسته بود