ناگهان دخترک غیب شد،
باتعجب چند قدم عقب رفتم و گفتم:
- این... این تازه غیب شد!
ژاله:
-چی داری میگی پریا؟
یهو پشت سر ژاله ظاهر شد
. با ترس به دخترک نگاه کردم، چگونه این اتفاق افتاد؟
حس میکردم قلبم هر آن خواهد ایستاد. به دخترک اشاره کردم و با لکنت گفتم:
- پ...پشت سرت!
ژاله دوید و با ترس گفت:
- پشت سرم چی بود؟!
چشمهام به پاهای دخترک افتاد؛
اما پایی نبود و روی هوا معلق بود. لبهام را تر کردم و زمزمه کنان گفتم:
- ژاله! فرار کن رو...وح!
روح را کشیده گفتم که ژاله با شنیدن کلمه روح جیغ کشید و فرار کرد؛
اما من توانایی فرار کردن را نداشتم. انگار پاهام به زمین چسبیدِ بودند،
دخترک با همان لبخنداش به من نزدیک شد که با ترس و التماس گفتم:
- چی از جون من میخوای؟ توروخدا بذار برم!
به دختری که روی هوا ملعق بود و الان روبهرویم ایستادِ بود نگاه کردم، هوا سردتر شد و صدای وزوز درختان بالا رفت. آب دهانم را با ترس بلعیدم و گفتم:
- م...م...ن...ن با تو کاری...ن..کردم!
چشمهام را بستم و ادامه دادم:
-
تازه...با...هم...بازی م...ی...کردیم.
چشمهام را باز کردم؛ اما کسی نبود. دخترک قرمزی نبود، به عقب رفتم و با تمام قدرت شروع به دویدن کردم.