تمام شده نقد و تعیین سطح دلنوشته غبار غم| مینا جرجندی

[Nil@85کاربر Nil@85 تأیید شده می‌باشد.]

دلنوشته: غبار غم
نویسنده: @CANDY
ژانر: تراژدی
مقدمه:
من زاده‌ی دردم‌!
دردی از جنس تمام نشدن‌ها و رفتن‌ها.
من زاده‌ی حسرتم!
حسرتی از جنس تمام محالات.
من زاده‌ی تنهایی‌ام!
تنهایی از جنس نداشتن‌ها و نبودن‌ها.
من آنم که عزیزانم تک به تک رفتند،
آتش گرفتم؛ امّا تنفسم قطع نشد،
قلبم به درد آمد و نمردم.
من زاده‌ شده‌ام تا
ببینم،
بسوزم،
خاکستر شوم،
بشکنم
و تا ابد دلتنگ بمانم.

لینک اثر:
در دست اقدام - دلنوشته غبار غم | MINA.J

منتقد: @فاطره
تاریخ تحویل: 24 فروردین 1403
مهلت اتمام: 29 فروردین 1403

 

[فاطره]

نقد دلنوشته‌ی غبار غم به قلم میناجرجندی

همون‌طور که می‌دونی دلنوشته یعنی، بیان احساسات به زیباترین شکل ممکن، اما فقط این نیست؛ یه دلنوشته علاوه بر احساسات باید در چهارچوب خودش با رعایت قواعد معنا و مفهوم هم داشته باشه. نویسنده برای نوشتن دلنوشته، دستش برای استفاده از آرایه‌ها خیلی بازه اما نکته‌ای که هست، باید بدونه که چطور از آرایه‌ها استفاده کنه و برای نوشتن کلمات حساسیت به خرج بده. وقتی یک دلنوشته این قواعد رو رعایت کرده باشه، می‌تونیم بگیم این اثر، حرفی برای گفتن داره.
بریم سراغ نقد، اولین نکته‌‌ی مهم برای یک اثر، جلدشه که باید رنگ‌بندیش تاثیر روانی خودش رو به خوبی روی خواننده بزاره، همچنین رنگ‌بندی و چینش اثر باید با ژانر‌ها مطابقت داشته باشه که البته اثرت این نکته مثبت رو داره و اما تصویر اصلی که انتخاب کردی، مقداری کلیشه‌ای محسوب میشه که متاسفانه بیننده به راحتی از خوندن دلنوشته‌ات عبور می‌کنه.
دومین عامل جذاب یک اثر اسمشه که باید در عین کوتاه بودن، ژانر‌ها رو در خودش جا بده. بیننده با دیدن کلمه‌ی "غم" متوجه ژانر غمگین این اثر میشه و از کلمه‌ی "غبار" متوجه کهنه بودن و شاید همیشگی بودن این غم میشه :).
با خوندن مقدمه، با دردهایی که قراره در دلنوشته بخونیم، آشنا شدیم و اما با جرئت می‌تونم بگم که کل محتوا رو لو دادی؛ چون‌ اثری که داری می‌نویسی، یک دلنوشته است و رمان نیست که داستان متفاوتی داشته باشه.
توصیف: حتما می‌دونی که توصیف انواع مختلفی داره و برای برقراری ارتباط بین خواننده و اثر لازمه، مثلا توصیف مکان، در مورد مکانی که در اون زندگی می‌کنیم تصویرسازی در ذهن خواننده به وجود بیاریم؛ بعصی‌وقت‌ها نویسنده در اثر خودش، از زمان اتفاق و حتی ساعتی که حادثه‌ای رخ داده توضیح میده یا حتی حال و هوا یا آب و هوای اون موقعیت رو توضیح میده، که به این توضیحات میگن، توصیف زمان؛ قلم شما در توصیف زمان فوق‌اعلاده ضعیف بود، چون‌که زمان تنها شدن، زمان فوت، زمانی که در تنهایی سپری شده رو نگفتی. توصیف احساسی، حسی که از رخ دادن اتفاقی بهمون دست میده رو توضیح میدیم، اما به نحوی که نه زیاده روی و کلیشه‌ای باشه، نه به نحوی که خواننده درکش نکنه یا زود از روش بگذره. توصیف احساسات مهم‌ترین توصیف در دلنوشته‌است، چون احساسات از دله و دلنوشته هم از دل به روی کاغذ میاد. نویسنده باید بتونه به نحوی توصیفات احساسی رو قوی بیان کنه تا کلمات خود به خود به قلب خواننده نفوذ کنند. در دلنوشته‌ی غبار غم توصیفات در حد متوسط یا حتی کمتر بودن، چون با کلمات بازی نشده و توضیحات خیلی صریح همچنین کلیشه‌ای بیان شدن، به نظرم روی توصیفات اثرت کار کن و فوق‌العاده‌اش کن.
سیر: سیر یک اثر خوب، باید همه توصیفات در همه پارت‌ها به یه مقدار سریع و کند پیش بره و این‌مورد رعایت شده بود. چیزی که در این دلنوشته خونده شد این بود که در همه پارت‌ها، به یک مقدار آهسته پیش رفته بودی و توصیفات احساسات رو پیش برده بودی.
آرایه‌ها از جمله تشبیهات، حس‌آمیزی و الفاظ متناقض رعایت نشده بود، چون‌که کلمات به زبان ساده و کلیشه‌ای بیان شده بود. هرکسی بعد از، از دست دادن عزیزی این احساسات رو تجربه می‌کنه اما یک نویسنده باید توان این رو داشته باشه که حتی با تجربه نکردن این احساسات، اون رو با کمک آرایه‌ها به نحو عالی به خواننده القا کنه.
هدفمندی پارت‌ها: هر پارتی بهتره که با رسوند یک مطلب مهم، یک موضوع متفاوت بیان شده باشه و تکرار یک مطلب نباشه.
در دلنوشته‌ی غبار غم، در بیست و هفت پارت، دلتنگی، حسرت، تنهایی، گلایه از روزگار و یاد ‌کردن اون رو بیان کرده واما نکته‌ای که مهمه، اینه که هر کدوم ر در چندین پارت بیان کردی و خب مثلا پارت اول دلتنگی پارت بیستم هم دلتنگی، پس هدف پارت‌ها تکراریه. در صورتی که بهتر بود از هر مورد یک پارت قوی به جا بزاری، چون یک پارت قوی انقدر تاثیر گذاره و خواننده مجذوب میشه، که چندین پارا ضعیف همچین تاثیری نمیزارن.
علائم نگارشی: علائم نگارشی رو به جا و عالی استفاده کردی فاصله‌ها و نیم فاصله هم خوب رعایت کردی. نقصی نبود.
سخن منتقد: اول بابت همچین غم بزرگی متاسفم، روحشون شاد. دوم اگه تمایل داری، به نظرم مجدد قلم دست بگیر و از جریان فوت، لحظه‌ی فوت و احساسات و زمانش، تنهایی همون لحظه، تنهایی در سالیان بعدش، غم از دست دادن ایشون، حسرت‌های باقی مونده، خاطرات گذشته، یاد ‌کردن ایشون در حال، گلایه از روزگار و... رو بنویس و البته کلمات رو به بازی بگیر تا چیزی که می‌خوایی رو بتونی بنویسی.
حتی می‌تونی مخاطب رو مبهم بنویسی و البته جذاب باشه، و در آخر مخاطب رو لو بدی.

سطح اثر: برنز.
سنین: نوجوانان و جوانان.

 

[Nil@85کاربر Nil@85 تأیید شده می‌باشد.]

نقد دلنوشته‌ی غبار غم به قلم میناجرجندی

همون‌طور که می‌دونی دلنوشته یعنی، بیان احساسات به زیباترین شکل ممکن، اما فقط این نیست؛ یه دلنوشته علاوه بر احساسات باید در چهارچوب خودش با رعایت قواعد معنا و مفهوم هم داشته باشه. نویسنده برای نوشتن دلنوشته، دستش برای استفاده از آرایه‌ها خیلی بازه اما نکته‌ای که هست، باید بدونه که چطور از آرایه‌ها استفاده کنه و برای نوشتن کلمات حساسیت به خرج بده. وقتی یک دلنوشته این قواعد رو رعایت کرده باشه، می‌تونیم بگیم این اثر، حرفی برای گفتن داره.
بریم سراغ نقد، اولین نکته‌‌ی مهم برای یک اثر، جلدشه که باید رنگ‌بندیش تاثیر روانی خودش رو به خوبی روی خواننده بزاره، همچنین رنگ‌بندی و چینش اثر باید با ژانر‌ها مطابقت داشته باشه که البته اثرت این نکته مثبت رو داره و اما تصویر اصلی که انتخاب کردی، مقداری کلیشه‌ای محسوب میشه که متاسفانه بیننده به راحتی از خوندن دلنوشته‌ات عبور می‌کنه.
دومین عامل جذاب یک اثر اسمشه که باید در عین کوتاه بودن، ژانر‌ها رو در خودش جا بده. بیننده با دیدن کلمه‌ی "غم" متوجه ژانر غمگین این اثر میشه و از کلمه‌ی "غبار" متوجه کهنه بودن و شاید همیشگی بودن این غم میشه :).
با خوندن مقدمه، با دردهایی که قراره در دلنوشته بخونیم، آشنا شدیم و اما با جرئت می‌تونم بگم که کل محتوا رو لو دادی؛ چون‌ اثری که داری می‌نویسی، یک دلنوشته است و رمان نیست که داستان متفاوتی داشته باشه.
توصیف: حتما می‌دونی که توصیف انواع مختلفی داره و برای برقراری ارتباط بین خواننده و اثر لازمه، مثلا توصیف مکان، در مورد مکانی که در اون زندگی می‌کنیم تصویرسازی در ذهن خواننده به وجود بیاریم؛ بعصی‌وقت‌ها نویسنده در اثر خودش، از زمان اتفاق و حتی ساعتی که حادثه‌ای رخ داده توضیح میده یا حتی حال و هوا یا آب و هوای اون موقعیت رو توضیح میده، که به این توضیحات میگن، توصیف زمان؛ قلم شما در توصیف زمان فوق‌اعلاده ضعیف بود، چون‌که زمان تنها شدن، زمان فوت، زمانی که در تنهایی سپری شده رو نگفتی. توصیف احساسی، حسی که از رخ دادن اتفاقی بهمون دست میده رو توضیح میدیم، اما به نحوی که نه زیاده روی و کلیشه‌ای باشه، نه به نحوی که خواننده درکش نکنه یا زود از روش بگذره. توصیف احساسات مهم‌ترین توصیف در دلنوشته‌است، چون احساسات از دله و دلنوشته هم از دل به روی کاغذ میاد. نویسنده باید بتونه به نحوی توصیفات احساسی رو قوی بیان کنه تا کلمات خود به خود به قلب خواننده نفوذ کنند. در دلنوشته‌ی غبار غم توصیفات در حد متوسط یا حتی کمتر بودن، چون با کلمات بازی نشده و توضیحات خیلی صریح همچنین کلیشه‌ای بیان شدن، به نظرم روی توصیفات اثرت کار کن و فوق‌العاده‌اش کن.
سیر: سیر یک اثر خوب، باید همه توصیفات در همه پارت‌ها به یه مقدار سریع و کند پیش بره و این‌مورد رعایت شده بود. چیزی که در این دلنوشته خونده شد این بود که در همه پارت‌ها، به یک مقدار آهسته پیش رفته بودی و توصیفات احساسات رو پیش برده بودی.
آرایه‌ها از جمله تشبیهات، حس‌آمیزی و الفاظ متناقض رعایت نشده بود، چون‌که کلمات به زبان ساده و کلیشه‌ای بیان شده بود. هرکسی بعد از، از دست دادن عزیزی این احساسات رو تجربه می‌کنه اما یک نویسنده باید توان این رو داشته باشه که حتی با تجربه نکردن این احساسات، اون رو با کمک آرایه‌ها به نحو عالی به خواننده القا کنه.
هدفمندی پارت‌ها: هر پارتی بهتره که با رسوند یک مطلب مهم، یک موضوع متفاوت بیان شده باشه و تکرار یک مطلب نباشه.
در دلنوشته‌ی غبار غم، در بیست و هفت پارت، دلتنگی، حسرت، تنهایی، گلایه از روزگار و یاد ‌کردن اون رو بیان کرده واما نکته‌ای که مهمه، اینه که هر کدوم ر در چندین پارت بیان کردی و خب مثلا پارت اول دلتنگی پارت بیستم هم دلتنگی، پس هدف پارت‌ها تکراریه. در صورتی که بهتر بود از هر مورد یک پارت قوی به جا بزاری، چون یک پارت قوی انقدر تاثیر گذاره و خواننده مجذوب میشه، که چندین پارا ضعیف همچین تاثیری نمیزارن.
علائم نگارشی: علائم نگارشی رو به جا و عالی استفاده کردی فاصله‌ها و نیم فاصله هم خوب رعایت کردی. نقصی نبود.
سخن منتقد: اول بابت همچین غم بزرگی متاسفم، روحشون شاد. دوم اگه تمایل داری، به نظرم مجدد قلم دست بگیر و از جریان فوت، لحظه‌ی فوت و احساسات و زمانش، تنهایی همون لحظه، تنهایی در سالیان بعدش، غم از دست دادن ایشون، حسرت‌های باقی مونده، خاطرات گذشته، یاد ‌کردن ایشون در حال، گلایه از روزگار و... رو بنویس و البته کلمات رو به بازی بگیر تا چیزی که می‌خوایی رو بتونی بنویسی.
حتی می‌تونی مخاطب رو مبهم بنویسی و البته جذاب باشه، و در آخر مخاطب رو لو بدی.

سطح اثر: برنزی
سنین: نوجوانان و جوانان.

نویسنده: @CANDY
منتقد: @فاطره

سطح: برنزی
رده سنی: جوانان، نوجوانان
اختصاصی: است

 

[Nil@85کاربر Nil@85 تأیید شده می‌باشد.]

نویسنده: @CANDY
منتقد: @فاطره

سطح: برنزی
رده سنی: جوانان، نوجوانان
اختصاصی: است

تگ اعمال شد.