دیشب من و تو بسته ی این خاک نبودیم من یکسره آتش، همه ذرات هوا تو پژواک خودم بودم و خود را نشنیدم ای هرچه صدا، هرچه صدا، هرچه صدا-تو « محمدعلی بهمنی» وفا نکردی و کردم خطا ندیدی و دیدم شکستی و نشکستم بریدی و نبریدم مهرداد اوستا