برای انجام کارت باید قدم بزنی.
قدم زدن واژهها را به یادت میآورد و اجازه میدهد همانطور که در ذهنت مینویسی، ریتم واژهها را بشنوی.
یک پا به جلو و بعد پای دیگر، دوبار تپیدن قلب.
دو چشم، دو گوش، دو بازو، دو ران دو پا.
پس اول این بعد آن یکی. اول آن یکی بعد این.
نوشتن از جسم آغاز میشود.
موسیقی تن است و با این که واژهها معنی دارند، فقط گاهی مفهوم دارند، موسیقی واژهها، جایگاه آغاز مفهوم است.
پشت میز کار مینشینی تا واژهها را روی کاغذ بیاوری، امّا در ذهن همچنان راه میروی، همیشه قدم میزنی و آنچه میشنوی ریتم قلب است، تپش قلبت.
مندلستم: «نمیدانم دانته در حال نوشتن کمدی، چند جفت کفش پاره کرده است.»
نوشتن به مثابه شکل فرودستتری از رقص
خاطرات زمستان | پل استر
قدم زدن واژهها را به یادت میآورد و اجازه میدهد همانطور که در ذهنت مینویسی، ریتم واژهها را بشنوی.
یک پا به جلو و بعد پای دیگر، دوبار تپیدن قلب.
دو چشم، دو گوش، دو بازو، دو ران دو پا.
پس اول این بعد آن یکی. اول آن یکی بعد این.
نوشتن از جسم آغاز میشود.
موسیقی تن است و با این که واژهها معنی دارند، فقط گاهی مفهوم دارند، موسیقی واژهها، جایگاه آغاز مفهوم است.
پشت میز کار مینشینی تا واژهها را روی کاغذ بیاوری، امّا در ذهن همچنان راه میروی، همیشه قدم میزنی و آنچه میشنوی ریتم قلب است، تپش قلبت.
مندلستم: «نمیدانم دانته در حال نوشتن کمدی، چند جفت کفش پاره کرده است.»
نوشتن به مثابه شکل فرودستتری از رقص
خاطرات زمستان | پل استر