نام اثر: پایان بیکرانه
نویسنده: آقازاده
ژانر: تراژدی
مقدمه:
به سمتت میآیم؛ ولی گویا فراری شدهای!
نزدیکت میشوم، دورتر میشوی
عاشقت میشوم، سنگتر میشوی
پایانت کجاست؟
ای بیکرانه نامهربان!
آخرین ویرایش توسط مدیر:
-
★پیدا کردن رمانهای بینام★
سلام مهمون عزیز امیدوارم حالت خوب باشه. تا حالا شده خلاصهی یه رمانی که قبلاً خوندیش یادت باشه؛ اما اسم اثر رو فراموش کرده باشی؟! اگه این مشکل رو داری اصلاً نگران نباش، کافیه توی انجمن رمانیک ثبت نام کنی و خلاصه رمان رو توی این تاپیک بگی. اینطوری با یه تیر دو نشون زدی هم اسم رمانی که دنبالش بودی و پیدا میکنی، هم به خانواده بزرگ رمانیک میپیوندی و حالا میتونی کلی رمان جدید بخونی و اگه خواستی هم خودت دست به قلم بشی. -
نویسندهی عزیزی که قصد تایپ رمانت رو داری، کافیه که روی فرستادن موضوع کلیک کنی و اسم اثر، نویسنده و خلاصه رمانت رو به همراه ژانرش بنویسی و منتظر تایید توسط مدیر مربوطه باشی. لازم به ارسال مجدد تاپیک اثرت نیست.
انتشاریافته دلنوشته پایان بیکرانه | آقازاده
- نویسنده موضوع رهایش
- تاریخ شروع
-
- برچسبها
- آقازاده دلنوشته متن ادبی پایان بی کرانه
- وضعیت
نام اثر: پایان بیکرانه
نویسنده: آقازاده
ژانر: تراژدی
مقدمه:
به سمتت میآیم؛ ولی گویا فراری شدهای!
نزدیکت میشوم، دورتر میشوی
عاشقت میشوم، سنگتر میشوی
پایانت کجاست؟
ای بیکرانه نامهربان!
قلم را در دستانم میفشارم.
میخواهم بنویسم از همه دردهایم!
از همه بغضهایم،
زجرهایم؛
ولی قلم نمینویسد و تنها بانگ میدهد:
- درد دلت را نگهدار که فقط خودت درمانش هستی!
میخواهم بنویسم از همه دردهایم!
از همه بغضهایم،
زجرهایم؛
ولی قلم نمینویسد و تنها بانگ میدهد:
- درد دلت را نگهدار که فقط خودت درمانش هستی!
آخرین ویرایش توسط مدیر:
میگوید بگو تا مرحمت شوم!
میگوید ببار تا چترت شوم!
میگوید فریاد کش تا آرامشت شوم!
زیباست؛
ولی، اگر درمان بودی که خود میفهمیدی درد را!
میگوید ببار تا چترت شوم!
میگوید فریاد کش تا آرامشت شوم!
زیباست؛
ولی، اگر درمان بودی که خود میفهمیدی درد را!
آخرین ویرایش توسط مدیر:
نمیگویم درد دلم را!
باران نمیدهم چشمانم را!
باز میکنم راه گلویی که سالهاست بسته است.
میخندم!
نقابی از جنس شادی بر روی خود میکشم!
من شادم،
میخندم،
بازی میکنم؛
بیآنکه توجهی به خونریزی قلبم داشته باشم!
خونریزیای از جنس درد،
از جنس زجر،
از جنس مرگ... .
باران نمیدهم چشمانم را!
باز میکنم راه گلویی که سالهاست بسته است.
میخندم!
نقابی از جنس شادی بر روی خود میکشم!
من شادم،
میخندم،
بازی میکنم؛
بیآنکه توجهی به خونریزی قلبم داشته باشم!
خونریزیای از جنس درد،
از جنس زجر،
از جنس مرگ... .
آخرین ویرایش توسط مدیر:
میگردم دنبال کاشانهای
که عطرت را در آن استشمام کنم!
به دنبال آغوشی حیرانم که
آرامش آغوشت را هدیهام کند؛
بیانصافی است،
باران چشمانم به دنبال تو
برای بارشاند!
که عطرت را در آن استشمام کنم!
به دنبال آغوشی حیرانم که
آرامش آغوشت را هدیهام کند؛
بیانصافی است،
باران چشمانم به دنبال تو
برای بارشاند!
آخرین ویرایش توسط مدیر:
گاهی باید سخت بود؛
سختی از جنس کوه،
سختی از جنس سنگ!
سخت بود تا با خراشهای خنجر عزیزانت،
نابود نگردی!
دنیا گاهی در مقابل بیرحمی عزیزان کم میآورد
و به یقین میرسد که او بیرحمترین نیست!
و امان بر آن روزی که دلت تنگ بیرحمت شود، همین کافی است برای مردن!
سختی از جنس کوه،
سختی از جنس سنگ!
سخت بود تا با خراشهای خنجر عزیزانت،
نابود نگردی!
دنیا گاهی در مقابل بیرحمی عزیزان کم میآورد
و به یقین میرسد که او بیرحمترین نیست!
و امان بر آن روزی که دلت تنگ بیرحمت شود، همین کافی است برای مردن!
آخرین ویرایش توسط مدیر:
کاش میشد تنها بود،
کاش میشد سنگ بود.
گاهی سؤالی از خالقم دارم!
مگر من گفتم مرا به زمین بیاورد؟
که حال اینگونه محکوم به بودن در آن هستم!
کاش میشد سنگ بود.
گاهی سؤالی از خالقم دارم!
مگر من گفتم مرا به زمین بیاورد؟
که حال اینگونه محکوم به بودن در آن هستم!
آخرین ویرایش توسط مدیر:
ز یاد بردهام عشق را،
ز یاد بردهام احساساتم را،
جرمم عاشقی بود و حکمم جدایی!
ناعادلانه بود و مرا چو کودکی بیپناه ساخت!
ز یاد بردهام احساساتم را،
جرمم عاشقی بود و حکمم جدایی!
ناعادلانه بود و مرا چو کودکی بیپناه ساخت!
آخرین ویرایش توسط مدیر:
سخت است در شب سیه قسم به جدایی خورد،
سخت است دنیایت را سیاه کنی!
سخت است مرگ را چشم بسته قبول کنی؛ ولی من با تمام سختیها قبول کردم!
سخت است دنیایت را سیاه کنی!
سخت است مرگ را چشم بسته قبول کنی؛ ولی من با تمام سختیها قبول کردم!
آخرین ویرایش توسط مدیر:
نمیدانم چه کردم!
نمیدانم چه شد که محکومش گشتم!
دلتنگی جرم سختی است...
تنهایی اوج بیانصافی است...
اگر حال قصد اعتراف کردم،
شاید برای این است که میدانم دیگر نخواهم ماند!
مرگ نزدیک است و دل بیتاب...
کاش دل هم میدانست این دنیا جای ماندن نیست؛
ولی امان از دلی که عقل را قبول ندارد!
نمیدانم چه شد که محکومش گشتم!
دلتنگی جرم سختی است...
تنهایی اوج بیانصافی است...
اگر حال قصد اعتراف کردم،
شاید برای این است که میدانم دیگر نخواهم ماند!
مرگ نزدیک است و دل بیتاب...
کاش دل هم میدانست این دنیا جای ماندن نیست؛
ولی امان از دلی که عقل را قبول ندارد!
آخرین ویرایش توسط مدیر:
حوّا دلبسته آدم بود یا اجبار؟
آدم، فرهاد حوا بود یا بیزار؟
داستانهای عاشقانه واقعیست؟
شاید تنها افسانههایی هستند که قصد دارند عقدهها را خالی کنند.
پس آنگاه که زلیخاه به یوسف رسید،
مگر یوسف از اجبار نبود؟!
شاید هم عاشق بود!
پس اگر عشق وجود دارد، کو؟
مگر پاکترین عشق، مجنون حق بودن نیست؟!
پس چرا مرا پیش خود نمیبرد؟
آدم، فرهاد حوا بود یا بیزار؟
داستانهای عاشقانه واقعیست؟
شاید تنها افسانههایی هستند که قصد دارند عقدهها را خالی کنند.
پس آنگاه که زلیخاه به یوسف رسید،
مگر یوسف از اجبار نبود؟!
شاید هم عاشق بود!
پس اگر عشق وجود دارد، کو؟
مگر پاکترین عشق، مجنون حق بودن نیست؟!
پس چرا مرا پیش خود نمیبرد؟
آخرین ویرایش توسط مدیر:
- وضعیت
موضوعات مشابه
- بسته
- حل شده
- بسته
- حل شده
