CANDY
مدیریت ارشد
پرسنل مدیریت
فرازین
بخشدار
مدیر
رصد کننده
تدوینگر
کاربر نقرهای
کاربر ثابت
- نام هنری
- Minok
- انتشاریافتهها
- 3
- بخشدار
- - امور فرهنگی
- مدیر
- تدوین+میکس
- شناسه کاربر
- 3457
- تاریخ ثبتنام
- 2022-11-23
- آخرین بازدید
- موضوعات
- 1,006
- نوشتهها
- 2,491
- راهحلها
- 51
- پسندها
- 4,129
- امتیازها
- 516
- محل سکونت
- جنگلمتروکهافکار(:
اهل مدین عرب بودند و در سرزمین معان، در اطراف شام می زیستند. این مردم منکر خدای یکتا و قائل به شریک برای او بودند. ایشان خدای یکتا را رد کرده و به پرستش بیشه های سرسبز و خرم و درختها پرداخته بودند. در معاملات خود با مردم خیانت و غش می کردند. هرگاه ج×ن×س×ی را می فروختند کیل و میزان آن را کم می دادند و هرگاه ج×ن×س×ی را می خریدند آن را کامل می گرفتند و در کیل و وزن مورد معامله، به خریدار خسارت می زدند و این گناه مشخص ایشان بود.
با اوج گرفتن شرک و فساد قوم، خدا شعیب علیه السّلام را در میان این مردم به رسالت برگزید و معجزات و بیناتی برای تأیید گفتارش به او عطا کرد. شعیب مردم را به پرستش خدای یکتا دعوت و آنان را به عدالت سفارش نمود، آنان را از کیفر ستمگری و خیانت در معامله و ظلم و فساد ترساند، سپس نعمتهای خدا را برای آنان برشمرد و به آنان یادآوری کرد که پیش از این، عده شما محدود بود و در فقر بسر می بردید ولی خداوند شما را ثروت و اولاد عطا نمود.
اهل مدین به سرزنش و تمسخر شعیب علیه السّلام پرداختند و از روی استهزاء گفتند: ای شعیب! آیا دینت فرمان می دهد که ما خدایان نیاکان خود را کنار گذاریم و به دستور تو به عبادت معبودی دیگر بپردازیم و بطور دلخواه نتوانیم از اموالمان بهره برداری کنیم و روش معامله ای را که با آن بزرگ و ثروتمند شده ایم کنار گذاریم.
راستی تو که دارای عقلی سرشار، فکری سلیم و رأیی استوار هستی! چگونه ما را از دینی که با آن انس گرفته ایم و از عقیده ای که آن را به ارث برده ایم باز می داری؟!
شعیب علیه السّلام در مقابل برخورد مردم مدین، از خود ناراحتی و خشم و کدورت بروز نداد، بلکه در بحث با ایشان از راه ملاطفت و ملایمت وارد شد، با زبان نرم درصدد جلب توجه آنان برآمد و خواست تا نظر آنان را از راه مدارا به خود جلب کند. شعیب ارتباط خویشاوندی خود را با مردم مدین یادآوری کرد تا قوم او را بیگانه و دعوت او را از روی غرض نپندارند و سخن او را به نفع و صلاح خویش بدانند.
آنگاه که شعیب علیه السّلام تمایل اهل مدین را به دعوت خود احساس کرد و گمان کرد که گوشهایشان برای شنیدن سخنان او آماده شده است، به آنان اعلام کرد که برخورداری از رحمت و عنایت خاص الهی سبب شد که من از عقاید شما بازگردم و به گمراهی کشیده نشوم و بعلاوه این امتیاز، مرا از کوتاهی در ابلاغ وحی و سستی در رسالت خود بازمی دارد.
سپس شعیب علیه السّلام به مردم مدین ابلاغ کرد که وی راهنمای مردم و پیغمبر خدا شده است، رحمت خدا بر او نازل شده و به آنچه مردم گمراهند راهنمایی شده است. به آنان اطلاع داد که نمی تواند از انجام دستوراتی که به او ابلاغ شده و وحی گردیده است، دست بردارد.
شعیب علیه السّلام به اهل مدین گفت: من شما را در پیروی از دعوت خود مجبور نمی کنم بلکه شما را فقط به طریقی امر می کنم که ابتدا بر خود پسندیده باشم. شعیب در میان مردم به خردمندی و دوراندیشی مشهور و معروف بود و از مردم برای پیامبری خود و راهنمایی آنان مزد و پاداشی درخواست نمی کرد، تنها می خواست تا آنجا که بتواند به اصلاح امور مردم بپردازد.
بدون تردید هرکس واجد چنین شرایطی باشد شایسته پیروی است و برای رهبری مردم، اولویت دارد. چنین شخصی غرض شخصی از دعوت خود ندارد و در ورای تبلیغات خویش حاجتی برای خود در نظر نگرفته است.
با اوج گرفتن شرک و فساد قوم، خدا شعیب علیه السّلام را در میان این مردم به رسالت برگزید و معجزات و بیناتی برای تأیید گفتارش به او عطا کرد. شعیب مردم را به پرستش خدای یکتا دعوت و آنان را به عدالت سفارش نمود، آنان را از کیفر ستمگری و خیانت در معامله و ظلم و فساد ترساند، سپس نعمتهای خدا را برای آنان برشمرد و به آنان یادآوری کرد که پیش از این، عده شما محدود بود و در فقر بسر می بردید ولی خداوند شما را ثروت و اولاد عطا نمود.
اهل مدین به سرزنش و تمسخر شعیب علیه السّلام پرداختند و از روی استهزاء گفتند: ای شعیب! آیا دینت فرمان می دهد که ما خدایان نیاکان خود را کنار گذاریم و به دستور تو به عبادت معبودی دیگر بپردازیم و بطور دلخواه نتوانیم از اموالمان بهره برداری کنیم و روش معامله ای را که با آن بزرگ و ثروتمند شده ایم کنار گذاریم.
راستی تو که دارای عقلی سرشار، فکری سلیم و رأیی استوار هستی! چگونه ما را از دینی که با آن انس گرفته ایم و از عقیده ای که آن را به ارث برده ایم باز می داری؟!
شعیب علیه السّلام در مقابل برخورد مردم مدین، از خود ناراحتی و خشم و کدورت بروز نداد، بلکه در بحث با ایشان از راه ملاطفت و ملایمت وارد شد، با زبان نرم درصدد جلب توجه آنان برآمد و خواست تا نظر آنان را از راه مدارا به خود جلب کند. شعیب ارتباط خویشاوندی خود را با مردم مدین یادآوری کرد تا قوم او را بیگانه و دعوت او را از روی غرض نپندارند و سخن او را به نفع و صلاح خویش بدانند.
آنگاه که شعیب علیه السّلام تمایل اهل مدین را به دعوت خود احساس کرد و گمان کرد که گوشهایشان برای شنیدن سخنان او آماده شده است، به آنان اعلام کرد که برخورداری از رحمت و عنایت خاص الهی سبب شد که من از عقاید شما بازگردم و به گمراهی کشیده نشوم و بعلاوه این امتیاز، مرا از کوتاهی در ابلاغ وحی و سستی در رسالت خود بازمی دارد.
سپس شعیب علیه السّلام به مردم مدین ابلاغ کرد که وی راهنمای مردم و پیغمبر خدا شده است، رحمت خدا بر او نازل شده و به آنچه مردم گمراهند راهنمایی شده است. به آنان اطلاع داد که نمی تواند از انجام دستوراتی که به او ابلاغ شده و وحی گردیده است، دست بردارد.
شعیب علیه السّلام به اهل مدین گفت: من شما را در پیروی از دعوت خود مجبور نمی کنم بلکه شما را فقط به طریقی امر می کنم که ابتدا بر خود پسندیده باشم. شعیب در میان مردم به خردمندی و دوراندیشی مشهور و معروف بود و از مردم برای پیامبری خود و راهنمایی آنان مزد و پاداشی درخواست نمی کرد، تنها می خواست تا آنجا که بتواند به اصلاح امور مردم بپردازد.
بدون تردید هرکس واجد چنین شرایطی باشد شایسته پیروی است و برای رهبری مردم، اولویت دارد. چنین شخصی غرض شخصی از دعوت خود ندارد و در ورای تبلیغات خویش حاجتی برای خود در نظر نگرفته است.
نام موضوع : داستان حضرت شعیب
دسته : داستانهای پیامبران و امامان