- شناسه کاربر
- 1484
- تاریخ ثبتنام
- 2022-01-03
- آخرین بازدید
- موضوعات
- 124
- نوشتهها
- 837
- راهحلها
- 7
- پسندها
- 3,826
- امتیازها
- 483
- محل سکونت
- مثلث برمودا ∆
سریال The Queen’s Gambit «گامبی وزیر» علاوهبر چشاندن لذت شطرنج به دوستداران آن، پا را فراتر گذاشته و با تلفیق زیر ژانر بلوغ و حال و هوای جنگ سرد، طیف وسیعتری از مخاطبان را همراه میکند.
در نگاه اول، شاید تصورش دشوار باشد که سریالی، با محوریت یک کاراکتر شطرنج باز، بتواند به مدت ۷ قسمت مخاطبان را جذب خود کند. این تصور هم ممکن است به واسطه ماهیت بازی شطرنج پیش بیاید. اینکه دو نفر روبروی هم بنشینند و همه چیز در ذهنشان بگذرد و تنها کرد تصویریاش، حرکات مهرهها روی یک صفحه سیاه و سفید باشد، در بهترین حالت صرفا برای علاقمندان به این ورزش جذاب است. پس تکلیف دیگر مخاطبان چیست؟ کسانی که از قواعد این بازی هیچ اطلاعی ندارند یا اصلا به آن علاقهای هم ندارند چگونه میتوانند با این سریال همراه شوند؟ بگذارید از همین دریچه استفاده کنیم. سازندگان سریال، رمز موفقیتشان در اشراف به همین مسئله بوده است.
اینکه سریالی بسازند که شطرنج تنها بهانه روایت اصلیاش باشد و پا را فراتر هم بگذارند. اما بیایید قبل از ورود به ابعاد گستردهتر آن، یکبار دیگر همچون خود سریال، به ماهیت این بازی دقیقتر نگاه کنیم. آیا بازی شطرنج تنها به نشستن دو نفر روبروی هم و حرکت دادن چند مهره ختم میشود؟ یا اینکه شطرنج خلاصه میشود در بازی نگاهها. نگاههایی که مهمترین دستاورد بصری این بازی هستند که هم کارگردان و هم بازیگران به خوبی روی آن حساب باز کردهاند. نگاه برنده، نگاه نگران، نگاه غرق فکر و نگاه حاکی از ترس شکست، همه و همه جایش در مدیوم تصویر است. عنصری که از توصیفهای رمان والتر تویس میتواند بیرون کشیده شود و احساسش در یک کلوز آپ سینمایی خلاصه شود. طبعا از چشمهای جادویی آنیا تیلور نباید غافل شد که به خوبی هم خودش و هم کارگردان روی قصه گویی این چشمها متمرکز شدهاند.
در نگاه اول، شاید تصورش دشوار باشد که سریالی، با محوریت یک کاراکتر شطرنج باز، بتواند به مدت ۷ قسمت مخاطبان را جذب خود کند. این تصور هم ممکن است به واسطه ماهیت بازی شطرنج پیش بیاید. اینکه دو نفر روبروی هم بنشینند و همه چیز در ذهنشان بگذرد و تنها کرد تصویریاش، حرکات مهرهها روی یک صفحه سیاه و سفید باشد، در بهترین حالت صرفا برای علاقمندان به این ورزش جذاب است. پس تکلیف دیگر مخاطبان چیست؟ کسانی که از قواعد این بازی هیچ اطلاعی ندارند یا اصلا به آن علاقهای هم ندارند چگونه میتوانند با این سریال همراه شوند؟ بگذارید از همین دریچه استفاده کنیم. سازندگان سریال، رمز موفقیتشان در اشراف به همین مسئله بوده است.
اینکه سریالی بسازند که شطرنج تنها بهانه روایت اصلیاش باشد و پا را فراتر هم بگذارند. اما بیایید قبل از ورود به ابعاد گستردهتر آن، یکبار دیگر همچون خود سریال، به ماهیت این بازی دقیقتر نگاه کنیم. آیا بازی شطرنج تنها به نشستن دو نفر روبروی هم و حرکت دادن چند مهره ختم میشود؟ یا اینکه شطرنج خلاصه میشود در بازی نگاهها. نگاههایی که مهمترین دستاورد بصری این بازی هستند که هم کارگردان و هم بازیگران به خوبی روی آن حساب باز کردهاند. نگاه برنده، نگاه نگران، نگاه غرق فکر و نگاه حاکی از ترس شکست، همه و همه جایش در مدیوم تصویر است. عنصری که از توصیفهای رمان والتر تویس میتواند بیرون کشیده شود و احساسش در یک کلوز آپ سینمایی خلاصه شود. طبعا از چشمهای جادویی آنیا تیلور نباید غافل شد که به خوبی هم خودش و هم کارگردان روی قصه گویی این چشمها متمرکز شدهاند.
![مسابقه شطرنج در سریال گامبی وزیر مسابقه شطرنج در سریال گامبی وزیر](https://cdn.zoomg.ir/2020/12/chess-match-queens-gambit.jpg)
نام موضوع : نقد و بررسی سریال گامبی وزیر
دسته : سینما و تئاتر