- شناسه کاربر
- 27
- تاریخ ثبتنام
- 2020-09-27
- آخرین بازدید
- موضوعات
- 334
- نوشتهها
- 979
- پسندها
- 2,518
- امتیازها
- 333
- سن
- 20
- محل سکونت
- بلندای پرتگاه آرزوهای محال...^^
همیشه زمانیکه نوبت به آثار خوشبینانه و دارای پیامهای بسیار مثبت میرسد، شانس زیادی برای تبدیل شدن فیلم به یک محصول شعاری و بیتاثیر وجود دارد. مخاطب امروز از آنجایی که شناخت بسیار وسیعی از تلخیها و وحشتهای انکارناپذیر حاضر در زندگی انسانی پیدا کرده، به مراتب سختتر از قبل تحت تاثیر داستانهایی با محوریت خوشقلبی، اتحاد و امید قرار میگیرد.
شاید آدمهایی که مفیدترین افراد حاضر در جوامع امروز هستند، رفتار انسانی خود را بدهکار باور داشتن به این ایدهآلها باشند. البته که فرق زیادی بین تصورات خوشبینانه و ارزشمند و واقعیت تلخ جهان وجود دارد. اما جهانی که در آن آدمها حتی ندانند که ایدهآل درست و دوستداشتنی چیست، به مراتب وحشتناکتر به نظر میرسد. اینگونه آثاری همچون انیمیشن Raya and the Last Dragon میتوانند برای مخاطب هدف خود بهشدت ضروری به نظر بیایند؛ فیلمهایی که شاید حرفهای بسیار آشنا و تکرارشدهای را بیان کنند، اما به یک تجربهی سینمایی دلچسب تبدیل میشوند و اینگونه همان صحبتها را یک بار دیگر به شکلی شنیدنی تقدیم مخاطبان متعلق به گروههای سنی متفاوت خواهند کرد.
فیلم در لایهی اول داستانی بسیار ساده و قابل همذاتپنداری دارد؛ شخصیتی که از خوشبینی بیش از اندازه دست کشیده است و قدم به یک ماجراجویی بزرگ میگذارد. استودیو انیمیشنسازی والت دیزنی هم به مانند همیشه با خلق محیطهایی چشمنواز، متنوع و بهخصوص کاری میکند که دنبال کردن این ماجراجویی از لحاظ بصری هم بسیار جذاب باشد. در همین حین دیالوگنویسیها هم در خدمت احساسات کاراکترها ظاهر میشوند، هم قصه را جلو میبرند و هم بارها و بارها میتوانند مخاطب را بخندانند.
نقطهی قوت فیلم صرفا خندهآور بودن سکانسها و دیالوگهای کمدی نیست. بلکه موضوع آن است که چهقدر این دیالوگها و تصویرسازیها در زمان درست و به شکل فکرشده مقابل تماشاگر قرار گرفتند.
سنگ شدن تمامی مردم اسپاین از این میگوید که حتی مقاومترین و قدرتمندترین جامعهی انسانی نیز نمیتواند فقط با تبر گرفتن مقابل دیگران نجات یابد.
آدمها مرحله به مرحله انسانیت خود را میبازند؛ اول جلوههای ارزشمند و زیبای زندگی انسانی از بین میرود (اکثر اژدهایان تبدیل به سنگ میشوند). سپس گوهر درخشان باقیمانده از تمام ارزشهای اخلاقی حاضر در جهان (گوی آبیرنگ خلقشده توسط اژدهایان) میشکند و مشکلات افزایش مییابند. درنهایت نیز آخرین نور امید (سیسو، آخرین اژدها) که حداقل باعث میشد برخی از انسانها در اعماق وجود خود به جهانی بهتر و دوستداشتنیتر در قالب یک افسانه باور داشته باشند، جان میدهد. اینجا دیگر زندگی انسانی به پایان میرسد؛ حداقل شکل ارزشمند و لایق احترام آن. مگر اینکه هر کس و مخصوصا افراد دارای قدرت (شاهزادهی فنگ) به خود بیایند.
شاید آدمهایی که مفیدترین افراد حاضر در جوامع امروز هستند، رفتار انسانی خود را بدهکار باور داشتن به این ایدهآلها باشند. البته که فرق زیادی بین تصورات خوشبینانه و ارزشمند و واقعیت تلخ جهان وجود دارد. اما جهانی که در آن آدمها حتی ندانند که ایدهآل درست و دوستداشتنی چیست، به مراتب وحشتناکتر به نظر میرسد. اینگونه آثاری همچون انیمیشن Raya and the Last Dragon میتوانند برای مخاطب هدف خود بهشدت ضروری به نظر بیایند؛ فیلمهایی که شاید حرفهای بسیار آشنا و تکرارشدهای را بیان کنند، اما به یک تجربهی سینمایی دلچسب تبدیل میشوند و اینگونه همان صحبتها را یک بار دیگر به شکلی شنیدنی تقدیم مخاطبان متعلق به گروههای سنی متفاوت خواهند کرد.
فیلم در لایهی اول داستانی بسیار ساده و قابل همذاتپنداری دارد؛ شخصیتی که از خوشبینی بیش از اندازه دست کشیده است و قدم به یک ماجراجویی بزرگ میگذارد. استودیو انیمیشنسازی والت دیزنی هم به مانند همیشه با خلق محیطهایی چشمنواز، متنوع و بهخصوص کاری میکند که دنبال کردن این ماجراجویی از لحاظ بصری هم بسیار جذاب باشد. در همین حین دیالوگنویسیها هم در خدمت احساسات کاراکترها ظاهر میشوند، هم قصه را جلو میبرند و هم بارها و بارها میتوانند مخاطب را بخندانند.
نقطهی قوت فیلم صرفا خندهآور بودن سکانسها و دیالوگهای کمدی نیست. بلکه موضوع آن است که چهقدر این دیالوگها و تصویرسازیها در زمان درست و به شکل فکرشده مقابل تماشاگر قرار گرفتند.
سنگ شدن تمامی مردم اسپاین از این میگوید که حتی مقاومترین و قدرتمندترین جامعهی انسانی نیز نمیتواند فقط با تبر گرفتن مقابل دیگران نجات یابد.
آدمها مرحله به مرحله انسانیت خود را میبازند؛ اول جلوههای ارزشمند و زیبای زندگی انسانی از بین میرود (اکثر اژدهایان تبدیل به سنگ میشوند). سپس گوهر درخشان باقیمانده از تمام ارزشهای اخلاقی حاضر در جهان (گوی آبیرنگ خلقشده توسط اژدهایان) میشکند و مشکلات افزایش مییابند. درنهایت نیز آخرین نور امید (سیسو، آخرین اژدها) که حداقل باعث میشد برخی از انسانها در اعماق وجود خود به جهانی بهتر و دوستداشتنیتر در قالب یک افسانه باور داشته باشند، جان میدهد. اینجا دیگر زندگی انسانی به پایان میرسد؛ حداقل شکل ارزشمند و لایق احترام آن. مگر اینکه هر کس و مخصوصا افراد دارای قدرت (شاهزادهی فنگ) به خود بیایند.
نام موضوع : نقد و بررسی انیمیشن رایا و آخرین اژدها
دسته : بحث و بررسی انیمیشن ها