انتشاریافته دلنوشته به همین اشک‌ها قانعم | نیلوفر نانکلی کاربر انجمن رمانیک

‌

به نام خالق عشق

نام نویسنده: نیلوفر نانکلی
ژانر: عاشقانه، غمگین
مقدمه:
‌ اشک‌هایم تمام دلتنگی‌هایم را شسته‌اند.
آب که نرفته‌اند هیچ!
بیشتر به دور گلوی احساساتم می‌پیچند!​

 

[~Romaysa_paX~]

سلام خدمت نویسنده‌ی عزیز! متشکریم از شما ضمن انتخاب انجمن رمانیک برای انتظار آثار ارزشمندتان، خواهشمندم قبل از شروع کردن تایپ دلنوشته‌تان قوانین مذکور در تاپیک زیر را با دقت مطالعه فرمایید!

قوانین و مراحل ایجاد تاپیک رمان

زمانی که دلنوشته‌ی شما به ده پارت رسید می‌توانید از طریق لینک زیر برای آن درخواست جلد بدهید. (پ.ن: ابتدا قوانین تالار جلد را مطالعه فرمایید.)

درخواست جلد برای دلنوشته

زمانی که دلنوشته‌ی شما به دوازده پارت رسید شما می‌توانید؛ جهت بررسی سطح قلمتان توسط منتقدان عزیز، از طریق لینک زیر درخواست نقد بدهید.

قوانین و چگونگی درخواست منتقد برای دلنوشته

نویسندگان عزیز؛ جهت درخواست تعویض تگ اثرتان می‌توانید از طریق لینک زیر اقدام نمایید.

درخواست تعویض تگ

شما می‌بایست پس از اتمام تایپ اثرتان؛ از طریق لینک زیر اعلام کنید.

اعلام پایان تایپ دلنوشته

شما می‌بایست پس از اتمام تایپ دلنوشته‌تان جهت رفع اشکالات نگارشی و تایپی؛ از طریق لینک زیر درخواست ویراستار کنید.

درخواست ویراستار برای دلنوشته

متشکریم از حضور گرم و همکاری شما در انجمن رمانیک!

|کادر مدیریت انجمن|​

 

[مآهلیــنکاربر مآهلیــن تأیید شده می‌باشد.]

اتفاق‌ها در سرم نبض می‌زنند.
آمدنت،
دل بستنم،
رفتنت،
و شکستنم!
به همین سادگی تا طلوع خورشید از رفتنت واژه می‌چینم.
راستش را بخواهی بعد از تو به همین واژه چینی قانع‌ هستم.

 

[مآهلیــنکاربر مآهلیــن تأیید شده می‌باشد.]

اشک‌هایم که می‌چکَند،
سد دلتنگی‌هایم می‌شکند،
رابطه‌ی میان‌شان را نمی‌فهمم.
امّا اشک که می‌جوشد، دل‌تنگی هم می‌بارد!
و چه هماهنگی غم باری‌ است، این جوشش تمام نشدنی و این بارش تکرار شدنی!

 

[مآهلیــنکاربر مآهلیــن تأیید شده می‌باشد.]

لیلی بی‌عشق!
هنوز هم همان مجنون شیدایم!
هیچ چیز تغییر نکرده، فقط دلتنگ‌تر از گذشته از پا می‌افتم.

 

[مآهلیــنکاربر مآهلیــن تأیید شده می‌باشد.]

شاید روزی نبض ذهنت روی خاطرات‌مان تپید، شاید آن روز‌ها را به خاطر آوردی!
درست همان لحظه که دخترک کوچکت از سر و دوشت بالا می‌رود!
چشمانت را می‌بندی و عطر آن قهوه‌ی تلخ جدایی در مشامت می‌پیچد.
می‌دانی چند فصل است که در خاطره‌‌هایمان تنهایی زندگی می‌کنم؟
آخر آدم عاقل هیچ‌کس جایی را که خودش در آن زندگی کرده خراب نمی‌کند!
تو در قلبم زندگی کردی!
امّا چندی‌ است تبدیل شده است به مخروبه‌ای شکسته و پر از غم که از در و دیوارش خاطره می‌چکد.
طاقت مرور خاطرات را ندارم!

 

[مآهلیــنکاربر مآهلیــن تأیید شده می‌باشد.]

بمیرم برای تو مادرم که چه‌قدر اندوهگین، برگ برگ خاطراتم را جمع کردی.
نمی‌دانستی دخترت تا صبح لا‌به‌لای آن کاغذ‌ها به یغما رفته است!
بمیرم برای قلب مهربانت که تا می‌خندم می‌گویی:
- دخترم، حالت خوب است؟

 

[مآهلیــنکاربر مآهلیــن تأیید شده می‌باشد.]

من هنوز حیران مانده‌ام!
به راستی دلتنگ توام یا خاطراتت؟!

 

[مآهلیــنکاربر مآهلیــن تأیید شده می‌باشد.]

می‌گویند:‌
- چگونه پر از غم می‌نویسی؟
جوابی ندارم
اما، از چشمانت که افتادم
یادت آرام آرام به درون نوشته‌هایم خزید.

 

[مآهلیــنکاربر مآهلیــن تأیید شده می‌باشد.]

هرچه دوری می‌کنی
من صبوری می‌کنم!
طاقت از کف می‌دهم
بی تو بیمارم، بیا!