- شناسه کاربر
- 1249
- تاریخ ثبتنام
- 2021-11-25
- آخرین بازدید
- موضوعات
- 449
- نوشتهها
- 1,874
- راهحلها
- 22
- پسندها
- 20,774
- امتیازها
- 613
با گذشت بیش از بیست و پنج سال از اکران اولین فیلم «جیغ»، این فرانچایز ترسناکِ تاثیرگذار با پنجمین قسمت خود بازگشته است. این فیلم اولین قسمتی است که توسط وس کریون فقید کارگردانی نمیشود و به جای کریون تیم «Radio Silence» با حضور مت بتینلی-اولپین و تایلر ژیلت هدایت کار را بر عهده دارند. آخرین تلاش آنها، «Ready or Not» مورد استقبال طرفداران آثار هیجانانگیز قرار گرفت، اما «جیغ» یک فرنچایز دوست داشتنی با تعداد بیشماری از طرفداران عاشق از سراسر جهان است که محبوبیت و هویت خود را از طریق شخصیتها و داستان شکل داده است. در نتیجه، منطقی است که تا حدودی مشکوک باشیم و در این فکر باشیم که آیا این فرنچایز برای یک دنباله دیگر در دستان درستی قرار خواهد گرفت یا خیر؟!
ژانر وحشت واقعاً یکی از اصلی ترین عناصر هالیوود است و از بسیاری جهات، ستون فقرات همیشه قابل اعتماد آن است. این ژانری است که سرمایهگذاری چند میلیون دلاری میتواند در نهایت منجر به فروش بیش از 700 میلیون دلاری چون فرنچایز «هالووین» در باکس آفیس جهانی شود. این فضایی است که جیسون ورهیز میتواند از یک پاورقی در فیلم اصلی «جمعه سیزدهم» به یک نماد جهانی شناخته شده سینما تبدیل شود که صدها میلیون دلار نیز درآمد داشته است. با این حال، زمانی در دهه 90 میلادی وجود داشت که ژانر اسلشر کاملاً مرده بود و جز سایهای از خود سابقش چیزی را نشان نمیداد. سپس وس کریون در سال 1996 با فیلم «جیغ» به میدان آمد و نه تنها زندگی حرفهای خود را احیا کرد، بلکه ژانر را به شکلی که میشناسیم دوباره ابداع کرد.
حال سوال اینجاست که مگر فیلم وس کریون چه تفاوتی با دیگر آثار اسلشر پیش از خود داشت؟! جواب روشن است؛ وجود یک فیلمنامه هوشمند و داشتن یک حرف درست و حسابی در پس کشتارهای خونین موجود در آن. وس کریون فقید به عنوان یک فیلمساز ژانر وحشت، در فرنچایز «جیغ» به ویژه اولین قسمت آن، این ایده را بررسی کرد که چگونه افراد مشکلدار میتوانند تحت تأثیر فیلمهای خشونتآمیز قرار بگیرند و مجبور به ارتکاب جنایات وحشتناک شوند. این ایده نکتهای بود که به شکلی جذاب و در چارچوب یک معمای قتل و با فرمول ژانر اسلشر به مخاطب داده شد.
حال با این تفاسیر، جیغ جدید یک فیلم بسیار هوشمندانه و حیلهگر است؛ اثری که همه چیز را از تغییر ژانر وحشت در دو دهه اخیر گرفته تا وسواس هالیوود با دنبالهها و راهاندازیهای مجدد، تا تغییر گفتمان عمومی ما در مواجهه با اینترنت و رسانههای اجتماعی را مورد بررسی قرار میدهد. این یعنی Scream جدید شبیه فیلمی است که توسط گروهی از هواداران سمی ساخته شده که عاشق فیلم اصلی هستند و واقعاً میدانند که پایه اصولی فیلم در مورد چیست. نقطه قوت دیگر این فرنچایز فیلم در فیلم عنصر «معما» موجود در هر قسمت آن است و این فیلم جدید نیز از این قاعده مستثنی نیست. مانند تمام قسمتهای قبلی، یک معمای اصلی وجود دارد که التماس میکند حل شود، و اگر موفق به حل آن قبل از رسیدن فینال شوید، آفرین به شما.
اما هر فیلم «جیغ» در گستره وسیعتر روایت فرانچایز، مشغلههای مضمونی خاص خود را دارد. فیلم اصلی به دنبال کشف «چگونه از یک فیلم ترسناک زنده بمانیم» بود که از دریچه ژانر اسلشر و مدرنیزاسیون کمیک به آن نزدیک شد. «جیغ 2» در مورد ماهیت دنبالهها و چگونگی افزایش خطرات برای خوب و بد داستان بود. «جیغ 3» به چگونگی پایان دادن به یک سهگانه و قوانین موجود در چارچوب تریلوژیها علاقهمند بود، و اینکه تا چه حد میتوان وسعت فرانچایز را جلو برد و در عین حال به اصل وفادار ماند. و سپس «جیغ 4» وجود داشت، که هم تفاوتهای نسلی طرفداران ترسناک و هم ماهیت معنای دختر نهایی بودن در یک بافت اسلشر مدرن را بررسی میکرد.
ژانر وحشت واقعاً یکی از اصلی ترین عناصر هالیوود است و از بسیاری جهات، ستون فقرات همیشه قابل اعتماد آن است. این ژانری است که سرمایهگذاری چند میلیون دلاری میتواند در نهایت منجر به فروش بیش از 700 میلیون دلاری چون فرنچایز «هالووین» در باکس آفیس جهانی شود. این فضایی است که جیسون ورهیز میتواند از یک پاورقی در فیلم اصلی «جمعه سیزدهم» به یک نماد جهانی شناخته شده سینما تبدیل شود که صدها میلیون دلار نیز درآمد داشته است. با این حال، زمانی در دهه 90 میلادی وجود داشت که ژانر اسلشر کاملاً مرده بود و جز سایهای از خود سابقش چیزی را نشان نمیداد. سپس وس کریون در سال 1996 با فیلم «جیغ» به میدان آمد و نه تنها زندگی حرفهای خود را احیا کرد، بلکه ژانر را به شکلی که میشناسیم دوباره ابداع کرد.
حال سوال اینجاست که مگر فیلم وس کریون چه تفاوتی با دیگر آثار اسلشر پیش از خود داشت؟! جواب روشن است؛ وجود یک فیلمنامه هوشمند و داشتن یک حرف درست و حسابی در پس کشتارهای خونین موجود در آن. وس کریون فقید به عنوان یک فیلمساز ژانر وحشت، در فرنچایز «جیغ» به ویژه اولین قسمت آن، این ایده را بررسی کرد که چگونه افراد مشکلدار میتوانند تحت تأثیر فیلمهای خشونتآمیز قرار بگیرند و مجبور به ارتکاب جنایات وحشتناک شوند. این ایده نکتهای بود که به شکلی جذاب و در چارچوب یک معمای قتل و با فرمول ژانر اسلشر به مخاطب داده شد.
![نقد فیلم Scream نقد فیلم Scream](https://vigiato.net/wp-content/uploads/2022/02/751cbf60-0756-4cf4-81f9-835bf59f9efa-scr15305r-1024x721.jpg)
حال با این تفاسیر، جیغ جدید یک فیلم بسیار هوشمندانه و حیلهگر است؛ اثری که همه چیز را از تغییر ژانر وحشت در دو دهه اخیر گرفته تا وسواس هالیوود با دنبالهها و راهاندازیهای مجدد، تا تغییر گفتمان عمومی ما در مواجهه با اینترنت و رسانههای اجتماعی را مورد بررسی قرار میدهد. این یعنی Scream جدید شبیه فیلمی است که توسط گروهی از هواداران سمی ساخته شده که عاشق فیلم اصلی هستند و واقعاً میدانند که پایه اصولی فیلم در مورد چیست. نقطه قوت دیگر این فرنچایز فیلم در فیلم عنصر «معما» موجود در هر قسمت آن است و این فیلم جدید نیز از این قاعده مستثنی نیست. مانند تمام قسمتهای قبلی، یک معمای اصلی وجود دارد که التماس میکند حل شود، و اگر موفق به حل آن قبل از رسیدن فینال شوید، آفرین به شما.
اما هر فیلم «جیغ» در گستره وسیعتر روایت فرانچایز، مشغلههای مضمونی خاص خود را دارد. فیلم اصلی به دنبال کشف «چگونه از یک فیلم ترسناک زنده بمانیم» بود که از دریچه ژانر اسلشر و مدرنیزاسیون کمیک به آن نزدیک شد. «جیغ 2» در مورد ماهیت دنبالهها و چگونگی افزایش خطرات برای خوب و بد داستان بود. «جیغ 3» به چگونگی پایان دادن به یک سهگانه و قوانین موجود در چارچوب تریلوژیها علاقهمند بود، و اینکه تا چه حد میتوان وسعت فرانچایز را جلو برد و در عین حال به اصل وفادار ماند. و سپس «جیغ 4» وجود داشت، که هم تفاوتهای نسلی طرفداران ترسناک و هم ماهیت معنای دختر نهایی بودن در یک بافت اسلشر مدرن را بررسی میکرد.
نام موضوع : نقد و بررسی فیلم جیغ Scream
دسته : سینما و تئاتر