او آنقدر به جزئیات اهمیت میدهد که خاطرهی مخاطب از احساسات و انسانیت ریک فلگ را تبدیل به بخشی اساس پردهی سوم فیلمنامه میکند و از آن برای به تصویر کشیدن بهتر اوج سیاهی شخصیتی همچون پیسمیکر بهره میبرد. صلح؛ چه بسیار جنگهایی که به بهانهی دستیابی به آن باعث چند صد لیتر خونریزی شدند.
در آخر هنگامی که فیلمساز به خوبی با قاببندیهای درست و سکانسهای اکشن سرگرمکننده باعث شد که بفهمید کسی از پس شکست دادن آن غول عظیمالجثه برنمیآید، موشها از راه میرسند؛ با تکتک اشاراتی که در طول فیلم به آنها ما را برای این لحظه آماده کردند. اینجا دیگر فیلم The Suicide Squad میتواند برای هر بیننده حرف خود را داشته باشد. آیا آنها افراد ضربهخورده و رنجکشیدهی جامعه هستند که هیچ دولت و سیستمی به آنها توجه ندارد؟ شاید هم نماد خشم و غم دفنشدهی مردم که اگر فوران کند، حتی یک مرد غمگین و مایل به مرگ با
قابلیت پرتاب پولکهای رنگی میتواند قبل از له شدن زیر حکومت، برای دقایقی تبدیل به یک قهرمان شود.