خورشید بعد از افتتاحیه توهین آمیز خود البته نکات مثبتی هم در خود دارد. مجیدی با کمک نیما جاویدی (ملبورن، سرخپوست) بهعنوان فیلمنامهنویس در جاگذاریهای نقاط عطف، گره،تعلیقها و معرفی شخصیتهایش خوب عمل میکند و همین موضوع و مخصوصا پایان بندی سعادت گرایانهاش باعث تعریف برخی منتقدین از این فیلم شده است.
خورشید همچنین تصاویر قابل تاملی نیز میآفریند مانند محل زندگی افاغنه و مهاجرینی که در اوج بیچیزی خالی از سکنه مانده و گویی مجیدی میخواهد بگوید آنها را مجبور به بازگشت به وطنشان کردهاند. یا بالا رفتن بچهها از دیوار مدرسه هنگامیکه مدرسه را پلمپ کردهاند. همان بچههایی که بهدلیل بالا رفتن از دیوار نمیتوانستند در مدرسه خورشید ثبت نام کنند حال تبدیل به سرکشانی شدهاند که مدیر مدرسه را از آن وضعیت نجات میدهند. یا سکانس آموزش دفاع و حمله به ناظم (جواد عزتی) توسط علی که عطفی است که کارگردان بعدا از این عطف برای بیرون آوردن دختر از بازداشت استفاده میکند، اما خورشید متکی به استتیک بصری نیست و در نشان دادن معنا هم خود را ماهر نشان نمیدهد.
خورشید همچنین تصاویر قابل تاملی نیز میآفریند مانند محل زندگی افاغنه و مهاجرینی که در اوج بیچیزی خالی از سکنه مانده و گویی مجیدی میخواهد بگوید آنها را مجبور به بازگشت به وطنشان کردهاند. یا بالا رفتن بچهها از دیوار مدرسه هنگامیکه مدرسه را پلمپ کردهاند. همان بچههایی که بهدلیل بالا رفتن از دیوار نمیتوانستند در مدرسه خورشید ثبت نام کنند حال تبدیل به سرکشانی شدهاند که مدیر مدرسه را از آن وضعیت نجات میدهند. یا سکانس آموزش دفاع و حمله به ناظم (جواد عزتی) توسط علی که عطفی است که کارگردان بعدا از این عطف برای بیرون آوردن دختر از بازداشت استفاده میکند، اما خورشید متکی به استتیک بصری نیست و در نشان دادن معنا هم خود را ماهر نشان نمیدهد.