شعر سهراب سپهری

[Paradoxکاربر Paradox تأیید شده می‌باشد.]

چرا مردم نمی دانند که لادن اتفاقی نیست نمی دانند در چشمان دم جنبانک امروز برق آبهای شط دیروز است ؟ چرا مردم نمی دانند که در گل های ناممکن هوا سرد است؟

 

[Paradoxکاربر Paradox تأیید شده می‌باشد.]

زندگی خالی نیست مهربانی هست، سیب هست، ایمان هست آری تا شقایق هست زندگی باید کرد

 

[Paradoxکاربر Paradox تأیید شده می‌باشد.]

من نمی دانم که چرا می گویند : اسب حیوان نجیبی است کبوتر زیباست و چرا در قفس هیچ کسی کرکس نیست گل شبدر چه کم از لاله قرمز دارد چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید واژه ها را باید شست … ” سهراب سپهری “

 

[Paradoxکاربر Paradox تأیید شده می‌باشد.]

تهی بود نسیمی سیاهی بود و ستاره ای هستی بود و زمزمه ای لب بود و نیایشی من بود و تویی نماز و محرابی

 

[Paradoxکاربر Paradox تأیید شده می‌باشد.]

مادرم صبحی می گفت :‌ موسم دلگیری است من به او گفتم : زندگانی سیبی است ‚ گاز باید زد با پوست ..

 

[Paradoxکاربر Paradox تأیید شده می‌باشد.]

…..من مسلمانم. قبله ام یک گل سرخ. جانمازم چشمه، مهرم نور. دشت سجاده من. من وضو با تپش پنجره ها می گیرم. در نمازم جریان دارد ماه ، جریان دارد طیف. سنگ از پشت نمازم پیداست: همه ذرات نمازم متبلور شده است. من نمازم را وقتی می خوانم که اذانش را باد ، گفته باد سر گلدسته سرو. من نمازم را پی “تکبیره الاحرام” علف می خوانم، پی “قد قامت” موج…. ” سهراب سپهری “

 

[Paradoxکاربر Paradox تأیید شده می‌باشد.]

شب بود و چراغک بود. شیطان ، تنها، تک بود. باد آمده بود، باران زده بود: شب تر ، گل ها پرپر. بویی نه براه. ناگاه آیینه رود، نقش غمی بنمود: شیطان لب آب. خاک سایه در خواب. زمزمه ای می مرد.بادی می رفت، رازی می برد اشعار سهراب سپهری