از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران رفتم از کوی تو لیکن عقب سرنگران ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی تو بمان و دگران وای به حال دگران رفته چون مه به محاقم که نشانم ندهند هر چه آفاق بجویند کران تا به کران میروم تا که به صاحبنظری بازرسم محرم ما نبود دیده کوته نظران دل چون آینه اهل صفا می...

آن‌قدر به خودم گوش می‌دهم که رودخانه‌یِ گِل‌آلود زلال می‌شود کلمه‌ها برای بیرون‌آمدن بال‌بال می‌زنند پرنده‌ها تمامِ شاخه‌های دُور و برم را می‌گیرند. کلمه‌ها چیزی می‌خواهند پرنده‌ها چیزی و رودخانه آن‌قدر زلال شده که عزیزترین مُـرده‌ات را بی‌صدا کنارت حس می‌کنی چشم‌هایت را می‌بندی ، حرف نمی‌زنی ،...

شرح و تفسیر شعر آغازین بنام خدایی که جان آفرید -- سخن گفتن اندر زبان آفرید به نام خدایی که زندگی بخشید و قدرت سخن گفتن را به ما داد خداوند بخشنده دستگیر -- کریم خطا بخش پوزش پذیر خدایی که همیشه با ماست و یاری رسان است و بخشنده و توبه پذیر است. پرستار امرش همه چیز و کس -- بنی آدم و مرغ و مور...

شعر انتظار تمام ناتمام قصه‌ی مرا خط بزن بگو که باز بی امید دیدنت چه انتظار می‌کشد بگو نپرس حال من که دل‌خوشم به خاطرات نخوابمو به بغض شب، به گریه‌ای که پا به پات زدم در این زندگی، نمک به زخم عاشقم نگو که دیر آمدم، نگو که یک مسافرم بخواب و پاک کن دلت، ببخش به حس رفتنت منو بده به دست باد، نگاه...

دیوان اشعار شهریار گذار آرد مه من گاهگاه از اشتباه اینجا فدای اشتباهی کآرد او را گاهگاه اینجا مگر ره گم کند کو را گذار افتد به جان ما یارب فراوان کن گذار آن مه گم کرده راه اینجا کله جا ماندش اینجا و نیامد دیگرش از پی نیاید فی المثل آری گرش افتد کلاه اینجا نگویم جمله با من باش و ترک...

جامی شعر بنوشیم. همراه باشیم با شاعران پارسی....

قرار بود كه چون كوه پشت من باشى ولى عميق ترين دره ى جهان شده اى!(=

در این عهد از وفا بوئی نمانده است به عالم آشنارویی نمانده است جهان دست جفا بگشاد آوخ وفا را زور بازویی نمانده است چه آتش سوخت بستان وفا را که از خشک و ترش بویی نمانده است فلک جائی به موی آویخت جانم کز آنجا تا اجل مویی نمانده است به که نالم که اندر نسل آدم بدیدم آدمی خویی نمانده است نظر بردار...

شعر نخست : دستی به گِل کشیدی و تن آفریده شد بعد از کمی تمام بدن آفریده شد یک کاسه آب و چرخ ، که می چرخد و بر آن اندام خیس دلبر من آفریده شد آرام با دو دست خودت حلقه می زدی تا اینکه سر به روی بدن آفریده شد ساکت نشسته بودی و شیطان به صورتش ناخن کشید و بعد دهن آفریده شد آنوقت روبروی تو خندید و...