نمی‌خواهم بر لب‌هایت بمانم در لاله‌ی گوش‌ات سنگر بگیرم و در جنگل موهایت سرگردان شوم و نه از کوه بینی‌ات اسکی کنم در سرپناه مژه‌هایت قهوه بنوشم و در آبی چشمان‌ات دست‌وپا بزنم حتی بر گونه‌هایت برقص‌ام از زبان‌ات شیرجه بزنم و بر دندان‌هایت فرود بیایم یا در آب بزاق بروم اما از چین‌وچروک‌هایت راهی...

در پهنه گیتی هیچ عشقی سعادتمند نیست با من از عشقی سخن بگوی که با تلخی‌ها درنیامیخته باشد عاشق را از پای درنیاورده و زار و رنجور نکرده باشد عشقی که با آب دیده آبیاری نگردیده باشد زیرا که در پهنه گیتی هیچ عشقی سعادتمند نیست عشق ما نیز اینگونه است اما هرچه باشد این عشق عشق ماست

مرا چه سود که تو عاقل باشی ؟ زیبا باش و محزون باش اشک بر زیبایی چهره می‌افزاید چون رود که بر منظره توفان گل‌ها را طراوت می‌بخشد دوست می‌دارمت آن‌دم که نشاط از چهره‌ی گردآلوده‌ات رخت می‌بندد آن‌دم که غرق در کین می‌شود دل‌ات و سایه‌ی هولناک گذشته بر امروز تو بال می‌گستراند دوست می‌دارمت آن دم کز...

تو می آیی من می روم هیچ اتفاقی میان ما نمی افتد در این دنیای پهناور جایی برای نزدیک بودن نیست فصل من نیست فصلی که تو در آن شناوری با نگاهی قلبم را از سینه بیرون می آوری می دانم خواهم مرد و باز هم منتظر می مانم

ما که عشق آشناییم از یادت نبرده‌ایم تو هم از یادمان مبر جز تو در عرصه‌ی خاک کسی نداریم مگذار سرد شویم هر روز و از هرکجا که شد نشانه‌ای از حیات به ما ده دیرتر از کنج بیشه‌ای در جنگل خاطره‌ها ناگهان پیدا شو دست به‌سوی ما دراز کن و نجات‌مان بده

مرا به خاک نسپارید بسوزانید شاعری که چون من در همه‌ی مدت زندگانی‌اش سوخته باید چنان بمیرد که زندگی کرده است باید پیکرش در میان شعله‌ها همراه با آخرین تشنج درهم‌بپیچد مرا به خاک نسپارید بسوزانید نمی‌خواهم که در تابوتی زندانی شوم اما می‌خواهم آتش مرا به همراه برد می‌خواهم که آتش با هجومی مرا از...

« درختی در باغ هست که خیالاتم میوه داده نامی ندارد، اما من آن را درخت سکوت می‌نامم. آوازهای ناگفته در زیر برگ‌هایش جای دارد از آن خسته شده‌ام و خاموش، برگ‌ها را ناظر می‌دارم. بالاتر از شاخه‌ها، کفشدوزک‌ها پرواز می‌کنند آنان نماد امیدند، اما در من بیداری نمی‌آورند. اوقاتی هست که برگ‌های...

دیگر بر کاغذ ابریشمین اشعار موزون نمی نویسم و آنها را در قاب زرین نمی گیرم زیرا دیرگاهی است نغمه های جانسوز خویش را بر خاک بیابان می نویسم تا با دست باد به هر سو پراکنده شود ولی اگر باد خط مرا با خود ببرد روح سخنم را که بوی عشق می دهد جایی نتواند بُرد روزی می رسد که دلداده ای از این سرزمین بگذرد...

دوست دارم با تو باشم چون هیچ وقت از با تو بودن خسته نمی شوم حتی وقتی با هم حرف نمی زنیم حتی وقتی نوازشم نمی کنی حتی وقتی در یک اتاق نیستیم باز هم خسته نمی شوم هرگز دلزده نمی شوم فکر کنم به خاطر این است که به تو اعتماد دارم

قرار بود این قرنِ بیستمِ ما بهتر از قبل باشد دیگر فرصت نمی‌کند این را ثابت کند سال‌هایِ اندکی از آن مانده سلانه سلانه پیش می‌رود نفسش به شمار افتاده. از بلاهایی که قرار نبود، دیگر بیش از حد سرش آمده و آنچه که قرار بود اتفاق بیفتد اتفاق نیفتاده است. قرار بود رو به بهار باشد و از جمله رو به...

در این تاپیک قطعه های کوتاه اما زیبایی از مجموعه اشعار شاعران غیر پارسی قرار میگیرد. در صورتی که خواستار همکاری و شرکت در این تاپیک هستید، لطفا قطعه شعر مورد نظر خود را در قالب یک / چند پست ارسال کنید.

اگر فرصت بود کيمياي تو مرا طلا مي‌کرد اما فرصت نبود تو رفتي من طلا نشدم و کسي راز کيمياي تو را نفهميد