شعر اشعار علیرضا آذر

[مآهلیــنکاربر مآهلیــن تأیید شده می‌باشد.]

سياره اى خاموش و متروكم

در من حضورى گنگ مشهود است

اين سنگ سرد كنج منظومه

قبلا زمين زندگى بوده است ...

 

[مآهلیــنکاربر مآهلیــن تأیید شده می‌باشد.]

عشق اما نهایتی مجهول

بی‌حضورش اگرچه شب عالی‌ست

در تن فکر‌های هر شبه‌ام

باز هم جای خالی‌اش خالی‌ست..

 

[مآهلیــنکاربر مآهلیــن تأیید شده می‌باشد.]

سگ مَستِ دَندان تیزِ چشمانَش

از لانه بیرون زَد شکارَم کَرد

گُرگی نَخواهَد کرد با آهو

کاری که زَن با روزگاَرَم کَرد..

 

[مآهلیــنکاربر مآهلیــن تأیید شده می‌باشد.]

من نرفتم تا که برگردم

پشت سر کی آب میپاشی؟...

ققنوسم و ماندگار می مانم

کافیست در این شهر، یاد من باشی...

 

[مآهلیــنکاربر مآهلیــن تأیید شده می‌باشد.]

دل به دریا زده ای

پهنه سراب است نرو ،

برف و کولاک زده

راه خراب است نرو...!

 

[مآهلیــنکاربر مآهلیــن تأیید شده می‌باشد.]

اولین حربه زنهاست نفسهای عمیق

بعدازآن مات شدن مثل وقارتندیس

بعدش آرام شدن،حرف شدن،بغض شدن

آخرین حربه زنهاست دوتا گونه خیس

 

[مآهلیــنکاربر مآهلیــن تأیید شده می‌باشد.]

حالا خورشید روبرومه، دیگه فصل سایه مُرده

جاده ها دیگه تمومن، یکی تنهاییمو بُرده

حالا باید باورم شه، آسمون ابری نداره

دیگه فانوسی نمیخوام، ماهِ آسمون بیداره

 

[مآهلیــنکاربر مآهلیــن تأیید شده می‌باشد.]

اگرچه بهار از نگاهت پُره

جهان با تو زیباتره عشقِ من

به فکرِ شبایِ پُر از برف باش

زمستونُ یادت نره عشقِ من

 

[مآهلیــنکاربر مآهلیــن تأیید شده می‌باشد.]

من طاقت یعقوب ندارم

بغلم کن

 

[مآهلیــنکاربر مآهلیــن تأیید شده می‌باشد.]

از قافله جا ماندم

تا هم قدمت باشم....

تا در طبق تقسیم

راضی به ‌کمت باشم....