غیبت کبری به پنهانشدن امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) از دیدگان پس از وفات چهارمین و آخرین نائب خاص آن حضرت اطلاق می گردد. بین غیبت صغری و غیبت کبری فاصله زمانی وجود نداشت و تنها تفاوت آن است که بر خلاف دوره غیبت صغرا، امام زمان (علیه السلام) در این دوره نماینده مشخصی در بین مردم ندارد و آنها باید برای راهنمایی در امور دینی به علمای شیعه مراجعه کنند. بنابر باور شیعیان، هرچند امام معصوم در غیبت است، اما جهان و موجوداتش از فیض وجود او همواره بهرهمندند.
نواب اربعه در واقع نائبان خاص حضرت بودهاند که از سال ۲۶۰ هـ تا سال ۳۲۹ هـ واسطه بین آن حضرت و شیعیان بودهاند. این افراد در مرتبهای از فضیلت و برتری بودهاند که از طرف امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و بعضاً از طرف امام هادی علیه السلام و امام عسکری علیه السلام به عنوان وکلای ایشان انتخاب شده بودند.
نواب اربعه به ترتیب زمانى عبارت بودند از:
نواب اربعه در واقع نائبان خاص حضرت بودهاند که از سال ۲۶۰ هـ تا سال ۳۲۹ هـ واسطه بین آن حضرت و شیعیان بودهاند. این افراد در مرتبهای از فضیلت و برتری بودهاند که از طرف امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و بعضاً از طرف امام هادی علیه السلام و امام عسکری علیه السلام به عنوان وکلای ایشان انتخاب شده بودند.
نواب اربعه به ترتیب زمانى عبارت بودند از:
- ابوعمرو عثمان بن سعید عمروی (عثمان بن سعید)
- ابو جعفر محمد بن عثمان بن سعید عمرى (محمد بن عثمان)
- ابوالقاسم حسین بن روح نوبختى (حسین بن روح)
- ابو الحسن على بن محمد سمرى (علی بن محمد)
نام موضوع : غیبت کبری
دسته : زندگی نامه امامان و پیامبران