از پاداش و تنبیه خودداری کنید. در عوض مشکلات خود را از طریق مکالمه حل کنید. دریابید که فرزند شما چه احساسی دارد و در حال فکر کردن به چه چیزی است. از او سوال کنید که چه چیزی در ذهن اوست.
بلافاصله به فریادهای فرزندتان واکنش نشان ندهید اما سعی کنید علت رفتار او را درک کنید. اگر علت داد و بیداد کودک را نفهمید، خواسته های او درک نمی شود، بنابراین ممکن است نارضایتی بیشتری ایجاد شود و در نهایت نمی توان فریاد زدن را به عنوان یک روش اصلی برقراری ارتباط از بین برد.
همدلی خود را نشان دهید. هنگامی که کودک شما شروع به گریه کردن و بیقراری می کند به عنوان مثال وقتی کودک نمی خواهد از پارک به خانه بیاید و هنوز هم می خواهد بازی کند، واضح است که شروع به فریاد زدن و گریه می کند اما روش صحیح برخورد با آنها، نشان دادن همدلی است. می توانید با دادن یک پاسخ آرامش بخش مانند “من می دانم که می خواهی تمام روز در پارک بازی کنی اما من گرسنه هستم و نیاز به خوردن غذا دارم”، کودک را آرام کنید.