معرفی سریال غربت

[بانو سودا🦋]

غُربت یک مجموعه نمایش خانگی ایرانی در ژانر درام و جنایی به کارگردانی امیر پورکیان و به تهیه‌کنندگی صادق یاری است. نخستین قسمت از این مجموعه، جمعه ۱۹ مرداد ۱۴۰۳ از پلتفرم نماوا پخش شد
گروهی از قاچاقچیان مواد مخدر برای دور زدن صاحب کارشان و مهاجرت نیاز به سرمایه هنگفتی دارند و به همین دلیل دست به سرقتی بزرگ می‌زنند و....

نکته آزاردهنده بعدی سریال هیبت و سر و شکل و رفتار شخصیت‌ها است که بعید است ربط چندانی به حاشیه نشینان حقیقی ایران داشته باشد. فرهاد با آن هیبت عجیب و نخراشیده بیشتر شبیه یک سامورایی آماده رزم است تا خلافکاری در تهران معاصر. به صنم و محبوبه که به زور گریم خلافکار و لات شده‌اند نمی‌آید عرضه سرقتی به این بزرگی را داشته باشند. عشق پسرحاجی به خواهر کوچک‌تر صنم و محبوبه هم که در این سه قسمت بیشتر وصله ناجور به نظر می‌رسد تا یک پیرنگ فرعی برای تکمیل داستان اصلی. از همه این‌ها که بگذریم معضل اصلی سریال بازیگران آن هستند. منهای مهدی حسینی‌نیا که توانسته تا حدی نقش عجیب و غریبش را خوب از کار دربیاورد مابقی بازیگران بازی‌های خوبی از خود ارائه نمی‌کنند.

هیچ کس باورش نمی‌شود که آناهیتا درگاهی و بهاره کیان افشار دختران لات و هفت خط غربت باشند. خصوصاً آناهیتا درگاهی که حتی در ادای دیالوگ‌های کیمیایی‌وار نویسنده هم مشکل دارد. به طور کلی غربت از آن سریال‌هایی است که نان موضوع و فضاسازی عجیب و غریبش را می‌خورد. اما بعید است با موضوع و فضاسازی بتوان یک سریال را تا به آخر پیش برد. غربت همین الان هم به تقلیدی خام دستانه از سریال‌های خارجی بیشتر شباهت دارد تا یک درام اجتماعی ایرانی. کاش کارگردان این سریال فراموش نمی‌کرد نطفه هر محصول نمایشی خوب داستان است. در سریال غربت به قدری داستان غیرقابل باور است که هرگونه تلاش بعدی کارگردان برای جذاب شدن سریال پیشاپیش شکست خورده است.