شب یلدا ، زاغ و برف! ندیده بود کسی، جامه ء دریده ی برف نشسته زاغ به چشمان آرمیده ی برف! به امتداد نگاهت،چو ابر ها رفتم دوید بر سر راهم ،سحر، سپیده ی برف ! به جان تو ٬ شب یلدا زغصه ، آب شدم کنار باغچه دیدم، قد خمیده ی برف ! نیامدی و گلت روی بالشم خشکید پرید از لب مرجانی ام، نشیده ی برف ...