شکسته بال غریبم،شکسته در خویشم جوار آدمیانم،نشسته در خویشم کجا برم تن تنهایی ام؟گرانباری است چه فایدت؟پر پرواز بسته در خویشم دیار عالم اگر نهیدشت پرواز است من آن پرنده ی خاموش خسته در خویشم عقاب قله ی تنهایی ام،به شاخه ی اوج ز خاک و خاکی و خواری،گسسته در خویشم چه تلخ می گذرد روزگار مرد ...