هر دمی چون نی، ازدل نالان، شكوه ها دارم روی دل هر شب، تا سحرگاهان با خدا دارم هر نفس آهيست، از دل خونين لحظه های عمر بی سامان، ميرود سنگين اشك خون آلود من دامان، می كند رنگين به سکوت سرد زمان به خزان زرد زمان نه زمان را درد کسي نه کسي را درد زمان بهار مردمي ها دي شد زمان مهرباني طي شد آه از اين...