پارت 38
مادرم دستش را روی دهانش گذاشت. چشمانش به اندازه دو نعلبکی شده بودند. دوباره به حرف های کیان گوش سپردیم.
- من این مدت که به جانان خانوم توی درساشون کمک می کردم، کم کم فهمیدم یه حس هایی بهشون دارم. نه از این حسای الکی و زودگذر! اونقدر عمیق که خواب رو چند وقته از چشمام گرفته. حس می کنم فقط با حضور دختر شما کنارم؛ البته اگه اجازه بدید، این قلب من می تونه آروم بشه! من تموم زندگیم رو به پاش می ریزم خانوم براتی. به خدا که براش از هیچی کم نمی ذارم. میشه تموم وجودم...تموم هست و نیستم... تموم زندگیم!
بی اختیار دستم را به سمت قلبم بردم و در دل قربان صدقه اش رفتم. چقدر تجربه ی عشقِ یک مرد می توانست زیبا باشد. باور داشتم که با تمام وجودش مرا دوست داشت. با تمام تفاوت ها و مرزهای میانمان!
مادرم دستش را به نشانه ی سکوت بالا برد. کیان سکوت کرد و مادرم، او را مورد خطاب قرار داد.
- آقای جاوید! شما تا دیروز داشتید ما رو گول می زدید؟ به بهانه ی دیدن دخترم میومدید بهش درس بدید؟! البته یه حدس هایی زده بودم.
- مامان!
- تو هیچی نگو!
کیان، میان کلاممان پرید:
- کدوم گول زدن خانوم؟ از چی حرف می زنید؟ چرا باید کسی که دوستش دارم رو گول بزنم آخه؟! من اومدم بهشون درس بدم که دچار یه عشق غیرمنتظره شدم. همین! زندگیم در حال حاضر تقسیم میشه به دو بخش... قبل دیدن جانان و بعدِ دیدنش. من اگه قصدم آزار دادن به کسی بود، هیچ وقت پا پیش نمی ذاشتم برای این کار. خانوم براتی باورم کنید. بهم یه فرصت بدید برای داشتن دخترتون. مثل همه ی خواستگارها!
مادرم متفکرانه پرسید:
_ پدرت می دونه اومدی خواستگاری دخترِ من؟!
- می فهمه.
- نه فایده نداره... مردی که نتونه قبل از هر چیز؛ خانواده اش رو توی اولویت قرار بده، قطعا برای دختر من هم، شوهر خوبی نمیشه!
نزدیک بود گریه کنم. چرا مادرم با پسری به وجنات او این گونه رفتار می کرد؟ همه آرزویشان بود دامادی مثل کیان داشته باشند!
- پدرم سرش شلوغه! اینو همه می دونند. فردا که از سفر برگرده بهش میگم. مطمئنم رو حرفم، حرف نمی یاره؛ ولی من با خواهرم صحبت کردم و اون موافق بوده! اینجوری درباره من فکر نکنید خانوم. درسته مادر نداشتم؛ ولی خانواده که دارم! بهم یه فرصت بدید.
کیان از خوب حربه ای برای احساساتی شدن مادرم استفاده کرده بود. خودش سر به زیر انداخت و به نوک کفش هایش خیره شد. درست مثل دانش آموزی که تنبیه شده است! مادرم اندکی با پشیمانی نگاهش کرد و سپس گفت:
_ ای خدای من! پسر جان اگه من اینا رو میگم برای اینه که بفهمید شما دو تا زمین و آسمون فرقتونه. من نمی خوام سیاه بخت شدن هیچ کدومتون رو ببینم. همش به خاطر همینه!
- اگه اجازه بدین مزاحمتون بشیم بعد بیایم درباره این مسائل صحبت کنیم.
مادرم با کلافگی آهی کشید و گفت:
_باشه. قدمتون روی چشم!
باورم نمی شد قبول کرده است. مادرم قطعا یک فرشته بود.
- فقط یه شرط داره!
کیان گفت: هر چی باشه.