رفتن آدم ها،
برایمان شبیه غول وحشتناک قصه های بچگی مان شده است
بیایم باور کنیم
همه رفتن ها که بد نیست
همه رفتن ها که فاجعه نیست
همه رفتن ها تیغ نیست که خش بندازد روی نازکای دل ما
همه رفتن ها همیشگی نیست
بعضیها موقتی می روند
می روند تا مدتی خلوت کنند
گوشه ای دنج بنشینند،
زندگی شان را با تمام روابط شان بالا و پایین کنند و کلی نقشه بکشند برای روزهای نیامده
همه
رفتن برای همیشه را بلد نیستند... نمیروند
خیالت راحت
فقط کمی دور میشوند تا تکلیف شان را با خیلی چیزها روشن کنند
یا مثل جنگجوی زخمی از نبرد با خودشان
برمی گردند
یا
مثل یک سردار پیروز
هر جور که آمدندو برگشتند ،
مرهم باشیم
مرهم باشید
لازم است یک وقت هایی آدم ها خودشان را از ما دور کنند