باوجود اینکه ابتدا مانگا بود که ریشههای طراحی انیمهها را شکل داد ولی ابتدا این انیمهها بودند که فرهنگسازی بصری ژاپن را با شدت به بقیهی دنیا صادر کردند. انیمهها با امکان متحرکسازیِ بیشتر اتفاقهای داستان در کنار موسیقی و البته دوبلههای جذاب ژاپنی از امکانات بیشتری برای نمایش داستان برخوردار هستند. اما همیشه خواندن یک مانگای قوی با داشتن آرت سیاه و سفید و مرور قابهای داستانی به لذت خاصی منجر میشود که با کمک قوهی تخیل، حس نابی را در خواننده ایجاد میکند؛ یعنی همان اتفاقی که در انیمه با طرز نگاه و سلیقهی سازندهها آماده و محیا شده است. پس اگر قبل از دیدن انیمه، مخاطب مانگا بوده باشید این تفاوت بین زاویهی دید بهعنوان مخاطب مانگا و سازندهی انیمه میتواند باعث ایجاد تضادهایی هرچند جزئی هم بشود.
