من که عادت دارم دوباره تنهای تنها شم از تو دست بردارم بی خیال همه دنیا شم
چه دلی داری که باز با من میمونی من که فرصت دارم دوباره برگردم از اول
عشق بی آزارم به دلت بد کردم از اول چه دلی داری که باز با من میمونی
من بمیرم واست بهترین روزای عمرت رفت اون که باید میموند
حرفاتو شنید و ساکت پس تو کی...
شرم به این دنیا به این دردا به این عمری که بر نمیگرده
خودم رفتم دلم جا موند کی تقدیرو اینجور عوض کرده
داره یه عمر میشه که زیر آوارم ولی تا جون دارم دوست دارم
داره یه عمر میشه تو باد و بارونم مقصر من بودم میدونم
یه حسرت از گذشته مونده تو وجودم
اونی که باید واسه تو بودم نبودم نبودم نبودم نبودم...
این رابطه درگیر چی شد که اینجوری راحت به هم خورد
میشه مگه اینجوری دل کند مگه میشه اینقدر بد آورد
از بهترین روزای عمرم غیر از شب دلشوره یه غصه دیگم تموم شد
بازم یکی رفت و یکی موند
به خدا تموم این شبا به سرم هوای تو زده میدونم که حال هر دومون بده
به خدا برام همه کسی منو دست هر کسی نده به خدا کسی...
جونم مثل دیوونه ها میگردم دورت چون دوست دارم
جونم حال دلم عالیه با هر طورت چون دوست دارم
دیوونه ی دیوونه ی دیوونت شدم ای داد
دل سادم تو رو میخواد ای داد ای داد
بی تو نه میخوامو نه میتونم من توی دنیا
تک و تنها بی تو باشم تنها تنها
باز بارونه که میباره این حس دیدن داره تکرارش خوبه
این دیوونه...
آروم آروم دوباره دلم میره با اون نگاه جذاب
تو نگاهت چشامو مثل هیپنوتیزمه میبره تو خواب
دلبر جون عمرم جونم برای چشمات
چه ارزون عقلو دادم به پای چشمات
دلبر جونم من دیوونم یه چیزی ازم نخواه که نمیتونم
تا دنیا دنیاست جای تو اینجاست پای هیچ کسی به جز تو نمیمونم
تو با چشمات دوتایی نگو یک نفری آخه ظلمه...
پای تو گیرم من یه چند وقته که بعد رفتنت دریا نمیرم
میترسم آخه بی هوا بارون بیاد دست کیو باید بگیرم
هر شب تو رویام من تو رو میبینمت میگی کنارم خوبه حالت
میخندی و باز من گلای صورتی میذارم عشقم روی شالت
بزن بیرون از تنهایی برگرد کنارم
همونم که برای دیدن تو بیقرارم
نرو از روزگارم که من طاقت ندارم...
در حالت چشمان تو موجی از دریای طوفانیست
حسی که دستان توست هیچ جای این دنیا نیست
دریا دلم را پس نزن غرق تو بودن مرا کافیست
دنیا جهنم میشود بی تو ماندنم عجب دردیست
به دلم افتاده هوای تو که قدم بزنم کنار تو
به تو دلخوش شدنم رویاییست
همه شب به خیابان میزنم از زمین و زمان دل میکنم
همه ی این ها درد...
گره افتاده به کارم که دلم بهونه ی تورو میگیره
من میدونم اگه به دادش نرسی توی تنهایی میمیره تنها مثل یه جزیره
تو که دیدی بعد تو هیشکی به داد من تنها نرسیده
منی که عاشق تر از خودمم دنیا دیگه به خودش ندیده
تنها مثل یه جزیره
آخ چه بارونی میباره توی کوچمون دوباره
من نمیدونم چرا دستام تورو یادم میاره...
شنیده ام بی نقصی پروانه وار میرقصی
به دور شمع میچرخی از عاشقی نمیترسی
شنیده ام زیبایی کل آرایش دنیایی
نمی آید مثل تو هیچ کسی در تقویم شمسی
همه از تو عکس شهزاده زیبایی کشیدن
همه گفتن حتی یک لحظه تو را ندیدن
همه غیر من فقط وصف حال تو را شنیدن
شنیدن که شنیدن کی بود مانند دیدن
دل میبری ای عشق پر...
هوای بارانی و دریا و شمال و باد سرد به قد اون خنده ی زیبای تو روم اثر نکرد
نهایت عشقی و اون چشای تو جواهره نگاه گیراتم توی دیوونه کردن ماهره
تو با عطر فرنگی زدنت به دلم نشستی تو روی قلب من راه عشق بازی رو نبستی
تو همون نیروی جاذبه ی کتاب درسی تموم قانون جاذبه رو یه شبه شکستی
تو با عطر فرنگی زدنت...
قول میدم همه فهمیدن اون نگاهاتو بهم دیدن
مجبورم آخه مغرورم اگه از تو به حد یک نفس دورم
ما همه دور همیم دور از حسای تلخیم
به قول شاعر یکم بچرخ تا بچرخیم
تا اومدی رو به روم وقت این آهنگ شد
جانم هماهنگ شو با ما آخ نفسم تنگ شد
دنیا مثلت ندیده هرچی بگی تاییده آره
هرجوری که فکر کنی حواسم بهت هست
خیره...
باز منو پیمونه دلبری تو که پنهونه
به دلم آتیش زده به دلی که حالا مجنونه
از دور نگاتو دیدم مغرور بودناتو دیدم
اما هیچ وقت اهمیت ندادنتو نفهمیدم
من از اول مجلس شدم از نگاهت بی حس
تو خیلی ماهی من اشتباهی خارج میشم از دسترس
کاری کردی همیشه بدونم چطور بند میاد زبونم
وقتی میبینم که میبینه منو دلبر...
هرچی که عشقه رو زمین مال دل من و تو
آخ که خریدن داره این حال دل من و تو
دلو کردی گرفتار آهای دختر قاجار
عشق تورو تو همه کوچه ها زدم جار
شهرو خبر دار کن هرکی خوابه بیدار کن
میخوام بدونن همه عاشق شدم من
عشقت دلمو خون کرد نمیشه پنهون کرد
میخوام بدونن همه عاشق شدم من
با سرمه ی چشمات میشه یه شهرو...
از چاله به چاه گونه ات افتادم موهای فر تو میدهد بر بادم
ای دلبر ابرو قجر من یک عمر پای تو تمام هستیم را دادم
موهای فردارت دامن گلدارت تو خاطرم مونده خدا نگهدارت
نفهمیدم چی شد شدم گرفتارت هر لحظه میمیرم از فکر دیدارت
از اول قصه آخرش را خواندم از بس که خراب تو شدم آبادم
ای نصف جهان خلاصه ی چشمانت...
حالم را تو که میدانی دل دادن به پریشانی
آرام منو این شب باش میماندی نفسی ای کاش
آتش بزن جان مرا پروانه کن خاکسترم را
باران منم تا مینهم بر شانه ی یارم سرم را
تا دیده ام چشم تو را دور تو میگردم جهانم
عاشق مشو باشد ولی بگذار من عاشق بمانم
نیمه جان تو را تو را صدا زدم گرچه باز به خاطرت نیامدم
آتش...
دوستم داری میدانم باز دوست دارم که بپرسم گاهی
دوست دارم که بدانم امروز مثل دیروز مرا میخواهی
دوستم داری میدانم باز دوست دارم که بپرسم گاهی
دوست دارم که بدانم امروز مثل دیروز مرا میخواهی
از هوایت قفسم را پر کن از هوایت قفسم را پر کن تنگ دریاست برای ماهی
عشق عشق است عشق عشق است عشق عشق است
عشق عشق...
پرسون پرسون یواش یواش اومدم در خونتون ترسون ترسون لرزون لرزون اومدم در خونتون
یه شاخه گل در دستم سر راهت بنشستم از پنجره منو دیدی مثل گل ها خندیدی
آه به خدا آن نگهت از خاطرم نرود آه به خدا آن نگهت از خاطرم نرود
پرسون پرسون یواش یواش اومدم در خونتون ترسون ترسون لرزون لرزون اومدم در خونتون
یه شاخه...
و گم میشم تو احوالت توی زیر و بم حالت
همش حس میکنم هستم توی هفت سین هر سالت
همونجا پشت لبخندت رو گونت گوشه چالت
همونجا که بشم شالت بیفتم دور احوالت
همونجا که بشم شالت بیفتم دور احوالت
همش میگی یه روز میری پی تعبیر هر فالت
بهم فرصت بده شاید رو شونه هات بالت
تویی تعبیر هر فالم منم تفسیر هر فالت...
میان کوچه های بارانی تو را دیدم در اوج بی کسی پریشانی تو را دیدم
تو را دیدم تو که زیباترین دیدنی هایی
خنده ی لب منی زندگی جانم تو ستاره ی شب منی زندگی جانم
شده حال من خریدنی با تو جانانم
خنده ی لب منی زندگی جانم تو ستاره ی شب منی زندگی جانم
شده حال من خریدنی با تو جانانم
پیش از تو در اوج تنهایی...
بگو چگونه بگذرم از آن نگاه مشرقی
نیامدی بگو چرا رسیده وقت عاشقی
بیا بیا که بعد تو نفس نمیکشم هنوز
به قلب خسته ام نگو به پای عشق من بسوز
تو شهرزاد قصه ی هزار و یک شب منی
تمام دلخوشی من برای زنده بودنی
در این هوای لعنتی کنار من قدم بزن
سکوت عصر جمعه را به خاطرم به هم بزن
تمام ناتمام من من از خیال...