متن آهنگ حیف قصه ی بودن من؛ قصه ی تکراری بود! شب و روزم مث آسمون، رگباری بود! من واسه خودم؛ که زندگی نکردم هیچوقت… زندگی کردن من، همیشه اجباری بود! بغضی تو سینمه؛ که بشکنه دریا میشم… این روزا بدجوری دارم؛ تک و تنها میشم کاری با این دلِ بیچاره ی من کردن؛ که دارم افسرده ترین آدمِ دنیا میشم...