شبی نَبوده که من یادِ روی او نکنم: وَ با خیالِ رُخ اش باز گفت وگو نکنم. چنان حضور می یابد به پیشِ من کانگار نظر کنم به رُخ اش، یادِ روی او نکنم! زنی که نیست دگر در جهان، دریغادرد! چرا به نیستن اش هیچگاه خو نکنم؟ وَ خوگری ست همالِ فرامُشی: کاری اگر چه سخت ولی ممکن، از چه رو نکنم؟ بلی، من این...