اگر از شما این سوال را بپرسند چه پاسخی می‌دهید: آیا شما می‌نویسید که فراموش کنید یا می‌نویسید تا به یاد آورید آنچه را فراموش کرده‌اید؟ نوشتن به ما این دو امکان به ظاهر متضاد را می‌دهد.

هر داستان‌نويس با خود كوله‌ای دارد. نويسنده هرچه می‌خواند _چه متن ادبی چه سياسی، متن‌های علمی حتی، حتی كتاب‌های درسی_ يک روزی يک جایی توی داستان‌هايش از آن‌ها استفاده می‌برد. داستان‌نويس، نمی‌دانم درست از كی _شايد از همان‌وقت كه می‌بيند خيال‌هايش برايش از وقايع روز و زندگیِ روزمره واقعی‌تر است_...